Dom sklasyfikowany w ewidencji gruntów i budynków jako letniskowy jest opodatkowany według stawki właściwej dla budynków pozostałych – czytamy w Dzienniku Gazecie Prawnej.

Małżonkowie choć w domku letniskowym przebywają sporadycznie (głównie latem lub podczas wypoczynku weekendowego), uważali, że powinni płacić od niego podatek według stawki właściwej dla budynków mieszkalnych.

Wójt gminy zarządził oględziny budynku i ustalono, że dom nie jest przystosowany do zamieszkiwania całorocznego. Najistotniejsze było jednak to, że w ewidencji gruntów i budynków został on sklasyfikowany jako letniskowy, a nie mieszkalny. Wójt gminy wymierzył więc małżonkom podatek według stawki właściwej dla budynków pozostałych. Zasadniczo jest ona ok. 10 razy wyższa niż stawka dla budynków mieszkalnych. W 2020 r. maksymalna stawka dla budynków pozostałych wynosiła 8,05 zł za 1 mkw. powierzchni użytkowej, a dla budynków mieszkalnych – 0,81 zł za 1 mkw. powierzchni użytkowej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ostrołęce utrzymało decyzję wójta.

W skardze do sądu małżonkowie podważyli nie tylko decyzję organów, ale również zasadność uchwalenia przez radę gminy tak wysokiej stawki dla budynków letniskowych (w porównaniu ze stawką dla budynków mieszkalnych).

WSA w Warszawie oddalił ich skargę. Sędzia Agnieszka Baran uzasadniła, że skoro dom jest sklasyfikowany w ewidencji gruntów i budynków jako letniskowy, to organ prawidłowo wymierzył podatek. Zgodnie bowiem z art. 21 prawa geodezyjnego i kartograficznego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1990) podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Dopóki więc dom jest sklasyfikowany w ewidencji jako letniskowy, dopóty organy podatkowe nie mają innego wyjścia – muszą naliczać podatek według stawki właściwej dla budynków pozostałych.

Więcej w Dzienniku Gazecie Prawnej z 2 grudnia 2021 r., autor: Łukasz Zalewski, oprac.: GR