Zapadł kolejny niekorzystny dla podatników wyrok NSA w sprawie opłat za możliwość zapisywania plików w chmurze. Nie oznacza to jednak, że to finał sporów z fiskusem w tej kwestii – czytamy w Dzienniku Gazecie Prawnej.
Spółka zamawia u podmiotów zagranicznych różne rodzaje oprogramowania – zarówno w formie tradycyjnych licencji stanowiskowych, licencji dostępowych i czasowych, jak i rozwiązań chmurowych. We wniosku o interpretację spółka podkreślała, że korzysta tylko z egzemplarza programu komputerowego, a nie z praw autorskich do niego. Natomiast gdy korzysta z usług „w chmurze” może jedynie zapisywać dane w przestrzeni pamięci, do której nie ma bezpośredniego dostępu ani nawet wiedzy, gdzie znajduje się serwer.
Uważała więc, że opłaty, które ponosi za korzystanie z oprogramowania, nie są należnościami wymienionymi w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. W związku z tym nie są w Polsce opodatkowane (tzw. podatkiem u źródła).
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że spółka nie ma obowiązku poboru podatku u źródła, gdy reguluje opłaty za oprogramowanie wykorzystywane na własny użytek. Nie są to należności licencyjne, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT – potwierdził.
Inaczej wypowiedział się w sprawie opłat za możliwość zapisywania plików w chmurze. Uznał, że są to należności za korzystanie z urządzeń przemysłowych (serwerów), co sprawia, że są one objęte w Polsce podatkiem u źródła.
Spółka wygrała w I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (I SA/Wr 1039/21) orzekł, że korzystanie z usługi przechowywania plików w chmurze nie oznacza użytkowania urządzenia przemysłowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił ten wyrok. Orzekł, że pojęcie „urządzenie przemysłowe” obejmuje wszelkie urządzenia wykorzystywane do profesjonalnego obrotu związanego z jakąkolwiek działalnością gospodarczą, a nie wyłącznie ze ścisłym procesem produkcyjnym. Opłaty uiszczane przez spółkę za możliwość przechowywania plików w chmurze są więc opodatkowane u źródła – orzekł sąd kasacyjny (wyrok z 2 grudnia 2025 r., sygn. akt II FSK 268/23).
Więcej w Dzienniku Gazecie Prawnej z 10 grudnia 2025 r., autor: Izabela Tomaszewska- Gałuszka, oprac.: GR