Chodzi o VAT zawarty w cenie materiałów budowlanych i remontowych. Odzyskać go mogą osoby, które budują dom lub remontują mieszkanie od tych wszystkich towarów, na które stawka VAT wzrosła od 1 maja 2004 r. z 7 do 22 proc. (zwrot dotyczy różnicy między tymi stawkami). Stawka VAT po raz kolejny wzrosła od 1 stycznia 2011 r. (z 22 do 23 proc.). Zmieniły się też wtedy limity zwrotu. A to oznacza, że osoby zainteresowane odzyskaniem VAT będą musiały przeprowadzić bardziej skomplikowane wyliczenia. Do końca 2010 r. można było odzyskać 68,18 proc. VAT zapłaconego w cenie materiałów budowlanych (to limit dla stawki 22 proc). Od początku 2011 r. wskaźnik wynosi 65,22 proc. (przy stawce 23 proc). Podatnik musi zatem – gdy ma faktury opiewające na obydwie stawki VAT – oddzielnie ustalić obliczenia dla obu wskaźników i dopiero potem zsumować kwoty. jakie z tych wyliczeń wynikają.

To jednak dopiero początek obliczeń. Kolejny krok to sprawdzenie, czy kwota, jaką podatnik uzyskał, mieści się w następnym limicie (ustalany jest na okres pięcioletni liczony od daty złożenia pierwszego wniosku o zwrot VAT). Do jego ustalenia służy specjalny wzór (uwzględnia się w nim cenę mkw. powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego ogłoszoną w poprzednim kwartale przez prezesa GUS, która jest przyjmowana na potrzeby obliczenia premii gwarancyjnej od wkładów oszczędnościowych na książeczkach mieszkaniowych).

Wyliczenie będzie się też różniło w zależności od tego, czy podatnik korzystał z ulg mieszkaniowych w związku z wydatkami uprawniającymi do zwrotu VAT. Ważne jest też to, czy prowadzona przez niego inwestycja wymaga pozwolenia na budowę.

Szczegółowo zasady ustalania wspomnianych limitów i wskaźników określa ustawa z 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (DzU nr 177, poz. 1468 ze zm.). Aby otrzymać zwrot VAT, podatnik musi złożyć wniosek do urzędu skarbowego. Robi to na formularzu VZM.

Więcej w Rzeczpospolitej z 3 sierpnia 2012 r.