27 września br. Trybunał Sprawiedliwości UE wydał wyrok w sprawie rozliczania refakturowania mediów (sygn. C-392/11). Konkluzja nie jest jednoznaczna, sąd wydaje się jednak opowiadać za tym, że powinny one być opodatkowane tak jak świadczenie główne, czyli usługa najmu.

To ważne stanowisko dla polskich podatników, którzy prowadzą w tej sprawie spory z fiskusem.
Przypomnijmy, że około półtora roku temu urzędy skarbowe zmieniły zdanie w kwestii rozliczania usług dostarczania wody i odprowadzania nieczystości. Uważają teraz, że są one elementem składowym usługi najmu i powinny być opodatkowane tak jak ona, czyli 23 proc. VAT (oczywiście oprócz wynajmu na cele mieszkaniowe, który jest zwolniony z podatku).

Zwiększa to koszty korzystania z firmowych pomieszczeń, szczególnie tym podatnikom, którzy nie mają prawa do odliczenia VAT. Wielu właścicieli lokali, obawiając się sporu z urzędem, dolicza bowiem do mediów wyższy podatek, co podnosi cenę wynajmu.

Czy faktycznie powinny one być rozliczane tak jak czynsz z najmu? Spójrzmy na sprawę rozpatrywaną przez TSUE. Chodziło o dodatkowe opłaty (dostawa wody, ogrzewanie, remonty, sprzątanie, ochrona) ponoszone przez wynajmującą pomieszczenia biurowe w Londynie spółkę radców prawnych. Uważała, że powinny być rozliczone inaczej niż sama usługa najmu.

Co na to Trybunał? Podkreślił, że o rozstrzygnięciu decyduje to, czy usługi stanowią jedno świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie byłoby sztuczne, czy też mamy do czynienia ze świadczeniem głównym i dodatkowymi. Istotne wskazówki daje umowa. Zdaniem TSUE w rozpatrywanej sprawie wydaje się, że gospodarczym powodem jej zawarcia było nie tylko prawo do zajmowania lokali, lecz uzyskanie przez najemcę ogółu usług. Świadczenie dodatkowych usług nie może bowiem być uznane za cel sam w sobie, stanowi raczej środek służący skorzystaniu w lepszych warunkach ze świadczenia głównego.

Więcej w Rzeczpospolitej z 28 września 2012 r.