Osobie zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności przysługuje dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze 10 dni roboczych w roku kalendarzowym. Wynika to z art. 19 ust. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – czytamy w Rzeczpospolitej.
Przy czym prawo do pierwszego urlopu dodatkowego osoba ta nabywa po przepracowaniu roku po dniu zaliczenia jej do jednego z tych stopni niepełnosprawności.
Prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego przysługuje pracownikowi zaliczonemu do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, choćby nie wystąpił do pracodawcy o przyznanie takiego urlopu. Tak wskazywał Sąd Najwyższy w wyroku z 29 czerwca 2005 r. (II PK 339/04).
Przy czym jeśli pracodawca nie uzyska wiadomości o przysługującym pracownikowi z mocy ustawy prawie do dodatkowego urlopu, w konkretnych okolicznościach oznacza to tylko tyle, że szefowi nie można zarzucić zawinionego nieudzielenia urlopu zgodnie z przepisami. Brak winy pracodawcy nie unicestwia jednak samego prawa do dodatkowego urlopu wypoczynkowego czy ustalania ekwiwalentu za niewykorzystany wypoczynek. Szef musiałby wówczas wypłacić ekwiwalent uwzględniający wyższy wymiar urlopu.
Więcej w Rzeczpospolitej z 18 października 2012 r.