Podatniczka, która w dwóch pomieszczeniach w domu prowadzi działalność gospodarczą (ma biuro i podejmuje interesantów). Postanowiła wymienić nawierzchnię przed domem i garażem (kostkę brukową). Do kosztów podatkowych prowadzonej działalności chciała wrzucić tylko część wydatków związanych z nawierzchnią bezpośrednio przylegającą do pomieszczeń wykorzystywanych w firmie (z wyłączeniem części przeznaczonej na potrzeby osobiste).

Izba Skarbowa w Łodzi w interpretacji z 20 października 2011 r. (IPTPB1M15-107/11-5/MD) stwierdziła, że istnieje grupa wydatków, które osoby fizyczne ponoszą niezależnie od tego, czy prowadzą działalność gospodarczą, czy też jej nie prowadzą. Należą do nich wydatki osobiste, np. dotyczące zapewnienia sobie odpowiednich warunków mieszkaniowych oraz polepszenia tych warunków. Prywatnego charakteru tego rodzaju wydatków nie zmienia fakt że podatnik może korzystać z pomieszczeń lub znajdujących się w nim rzeczy przeznaczonych na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, prowadząc jednocześnie w odrębnym pomieszczeniu działalność gospodarczą.

Zdaniem izby, to czy nawierzchnia przed częścią budynku zostanie wymieniona, czy też nie, nie ma wpływu na powstanie źródła przychodu (w tym przypadku z działalności gospodarczej) ani nie ma wpływu na jego wysokość. „Nie można więc jednoznacznie stwierdzić, iż istnieje ścisły związek przyczynowo–skutkowy pomiędzy poniesieniem wydatków związanych z wymianą kostki brukowej a uzyskaniem przychodu z działalności gospodarczej”.

Izba stwierdziła, że wydatki poniesione na wymianę kostki brukowej przed budynkiem mieszkalnym, w którym tylko dwa pomieszczenia wykorzystywane są w prowadzonej działalności gospodarczej, są związane bezpośrednio z zaspokojeniem własnych potrzeb życiowych podatnika i jako takie nie mogą być kosztem podatkowym.

Więcej w Rzeczpospolitej z 30 października 2012 r.