Usługi outplacementowe to usługi doradcze, szkoleniowe i pośrednictwo pracy świadczone zwalnianym pracownikom. Do zapewnienia tego rodzaju usług zorganizowanych w formie kompleksowego programu zobowiązani są pracodawcy zwalniający w ramach zwolnień grupowych co najmniej 50 pracowników w okresie 3 miesięcy. Taki wymóg stawia art. 70 ust. 2 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy – czytamy w Rzeczpospolitej.
Kształt programów outplacementowych w konkretnych przypadkach różni się. Ustawa wskazuje bowiem jedynie przykładowe świadczenia, jakie mogą otrzymać pracownicy, dopuszczalne formy ich finansowania oraz instytucje, którym może zostać powierzone wykonanie usług outplacementowych. Określenie szczegółowego zakresu programu oraz sposobu jego realizacji pozostawiono pracodawcy. Ustawa nie zobowiązuje go do zakupu usług outplacementowych od komercyjnej instytucji szkoleniowej, czy agencji zatrudnienia, dopuszczając ich realizację także za pośrednictwem powiatowego urzędu pracy. W związku z tym możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków na nabycie tych usług od firmy doradczej wzbudzała wątpliwości niektórych podatników.
W odpowiedzi na złożone przez nich wnioski o wydanie interpretacji indywidualnych, organy podatkowe potwierdziły w interpretacjach z 31 lipca 2012 r. (IPPB5/423-434/12-2/RS) I z 10 października 2012 r. (ILPB3/423-258/12-3/JG) zasadność zaliczenia tego rodzaju wydatków do kosztów uzyskania przychodów pracodawcy.
Uzasadniając swoje stanowisko organ podatkowy wskazał, że wydatki na nabycie usług outplacementowych nie zostały przez ustawodawcę wyraźnie wskazane w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, jako niemogące stanowić kosztów uzyskania przychodów. W konsekwencji, dla uznania ich za koszt podatkowy wystarczające jest, że zostaną faktycznie poniesione przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów, bądź zachowania lub zabezpieczenia ich źródła.
W wydanych interpretacjach organy podatkowe podkreśliły, że do kategorii tej należy zaliczyć nie tylko wydatki pozostające w bezpośrednim związku z osiągniętymi przychodami, ale także te, które zostały poniesione w racjonalny sposób z zamiarem uzyskania przychodu, względnie uniknięcia ryzyka wystąpienia strat, bądź znacznego zmniejszenia uzyskiwanych przychodów, nawet gdy z obiektywnych przyczyn efekt ten nie zostanie osiągnięty.
Zakup usług outplacementowych spełnia te wymogi. Argumentem przesądzającym o takiej kwalifikacji jest fakt, że obowiązek zapewnienia tych usług pracownikom zwalnianym w ramach zwolnień grupowych wynika wprost z przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zagwarantowanie przez pracodawcę programu outplacementowego na zasadach wynikających z tej ustawy jest więc działaniem zmierzającym do zapewnienia prawidłowości działania przedsiębiorstwa. O ile działania te mieszczą się w ramach wyznaczonych tą ustawą, o tyle zakres danego programu oraz rodzaj realizującej go instytucji, pozostaje bez wpływu na ocenę zasadności zaliczenia wydatków na jego zakup do kosztów uzyskania przychodów.
Więcej w Rzeczpospolitej z 2 listopada 2012 r.