Za dni choroby przypadające na okres urlopu bezpłatnego pracownikowi, pracownik nie ma prawa do żadnych świadczeń chorobowych. Uzyska je, jeśli niezdolność do pracy będzie trwała dłużej niż ten urlop. Dopiero wtedy pracodawca będzie miał obowiązek złożyć w ZUS dodatkowe formularze.

Jeżeli niezdolność do pracy nie wykracza poza udzielony pracownikowi urlop bezpłatny, a tym samym nie uzyska on prawa do żadnych świadczeń chorobowych i nie otrzyma żadnych innych wypłat w danym miesiącu, to pracodawca musi go wykazać jedynie w raporcie ZUS RSA z kodem tytułu ubezpieczenia 01 10 XX oraz kodem 111 (oznaczający urlop bezpłatny) jako kodem świadczenia/przerwy.

Natomiast w sytuacji, gdy nieprzerwana niezdolność do pracy trwa również po zakończeniu urlopu bezpłatnego i zatrudniony otrzyma za część L-4 wynagrodzenie chorobowe, trzeba za nią złożyć dwa raporty rozliczeniowe – RSA i RCA. Ten drugi dokument jest potrzebny, ponieważ – w przeciwieństwie do zasiłków – od wynagrodzenia chorobowego trzeba naliczyć i odprowadzić składkę na ubezpieczenie zdrowotne.

Jeżeli pracownik otrzyma w danym miesiącu – oprócz wynagrodzenia chorobowego – jeszcze jakieś inne przychody podlegające oskładkowaniu, to należne od nich składki trzeba wykazać w raporcie ZUS RCA z pracowniczym kodem tytułu ubezpieczenia (0110 XX). Ustalając składkę zdrowotną należy pamiętać o tym, że do jej podstawy wchodzi także wynagrodzenie chorobowe.

Gdy pracownikowi przysługuje za część L-4 przypadającą po zakończeniu urlopu bezpłatnego wynagrodzenie chorobowe, a następnie zasiłek chorobowy, pracodawca musi dokonać dodatkowych formalności. Jeżeli nie jest uprawniony do wypłaty świadczeń chorobowych, musi przekazać do ZUS otrzymane od pracownika zwolnienie lekarskie oraz wypełnione przez siebie zaświadczenie (druk ZUS Z-3).

Więcej w Rzeczpospolitej z 2 listopada 2012 r.