Podatnik, który nabywa lub wytwarza we własnym zakresie składnik majątku, powinien się zastanowić nad możliwością i zasadami zaliczenia uiszczonych kwot do kosztów podatkowych swojej działalności – czytamy w Rzeczpospolitej.
Podatnik, który podejmuje działania o charakterze inwestycyjnym polegające na nabyciu lub wytworzeniu we własnym zakresie składnika majątku uznawanego za środek trwały, powinien się zastanowić nad możliwością i zasadami zaliczenia poniesionych wydatków (nierzadko znacznych) w ciężar kosztów uzyskania przychodów.
Trzeba jednak pamiętać, że regulacje ustawy o PIT nie uznają wprost za koszty podatkowe wydatków poniesionych na pozyskanie takich składników majątku, z wyłączeniem przypadku, w którym w myśl tych przepisów podatnik rozlicza dochód z tytułu odpłatnego zbycia środka trwałego (art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT).
Jeżeli zatem ponoszone przez podatnika nakłady na pozyskanie środka trwałego nie stanowią wprost kosztów podatkowych, zasadne staje się pytanie o sposób przenoszenia poniesionych wydatków w ciężar tych kosztów w procesie amortyzacji. Odpowiedzi udziela art. 22 ust. 8 ustawy o PIT, zgodnie z którym kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z zasadami określonymi art. 22a-22o tej ustawy, z uwzględnieniem wymienionych w art. 23 tej ustawy wyłączeń w zakresie zaliczania określonych wydatków w ciężar kosztów.
Za koszty uzyskania przychodów mogą być uznane wyłącznie te odpisy amortyzacyjne, które są dokonywane według ustalonych regulacjami obu ustaw o podatkach dochodowych zasad amortyzacji. Dlatego szczególnie istotne jest, aby wartość dokonywanych i zaliczanych w ciężar kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych odpowiadała zasadom wynikającym z przepisów ustalających reguły amortyzacji podatkowej. Tym samym również ustalenie wartości początkowej środka trwałego musi nastąpić według reguł określonych przepisami ustawy o PIT.
Mianowicie art. 22g ust. 1 ustawy o PIT zawiera katalog zasad, według których ustala się wartość początkową środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. W przypadku odpłatnego nabycia środka trwałego za wartość tę uznaje się cenę nabycia w rozumieniu przepisów powołanej ustawy. Natomiast w razie wytworzenia środka trwałego przez podatnika we własnym zakresie za wartość początkową uznaje się koszt wytworzenia.
Więcej w Rzeczpospolitej z 20 listopada 2012 r.