Długa choroba nie odbierze odprawy

Rzeczpospolita (2013-01-01), autor: Ryszard Sadlik , oprac.: GR

sty 1, 2013

Przyszły emeryt lub rencista dostanie od firmy pieniądze na pożegnanie, jeśli rozwiązanie umowy wiąże się z przejściem na to świadczenie. Między tymi zdarzeniami może jednak wystąpić przerwa na leczenie – czytamy w Rzeczpospolitej.

Pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do renty z tytułu niezdolności do pracy lub emerytury, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na jedno z tych świadczeń, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia. Przy czym prawo do niej przysługuje tylko raz w życiu.

W praktyce wiele wątpliwości budzi ustalenie, kiedy należy przyjąć, że pracownik odchodzi na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy. Wątpliwości te dotyczą także sytuacji pracowników, którzy przechodzą na świadczenie po długotrwałej chorobie trwającej w czasie zatrudnienia i po rozwiązaniu umowy. Czy między rozwiązaniem umowy o pracę a uzyskaniem świadczenia emerytalnego lub rentowego zachodzi wówczas związek czasowy?

W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że taki czasowy związek nie musi być bezpośredni. Zdarzenia te nie muszą więc następować tuż po sobie. Powszechnie uważa się, że związek ten zachodzi także wtedy, gdy pracownik przechodzi na rentę lub emeryturę w pewien czas po zakończeniu zatrudnienia ze względu na pobieranie zasiłku z powodu choroby, która zaczęła się jeszcze w czasie stosunku pracy i trwała nieprzerwanie po rozwiązaniu umowy o pracę.

Podobnie wypowiedział się Sąd Najwyższy (III ZP 18/99). Stwierdził, że pracownikowi, który przeszedł na rentę z tytułu niezdolności do pracy po rozwiązaniu umowy o pracę zawartej na czas określony przysługuje jednorazowa odprawa pieniężna na podstawie art. 921§ 1 k.p., gdy stała się ona niezdolna do pracy wskutek choroby stwierdzonej w czasie zatrudnienia i prowadzącej – po nieprzerwanym okresie pobierania zasiłku chorobowego – do przyznania renty. Zatem pracownika, który po upływie okresu zasiłkowego rozpoczętego w czasie zatrudnienia i trwającego nieprzerwanie po jego zakończeniu, uzyskuje rentę z tytułu niezdolności do pracy, należy traktować jako przechodzącego na to świadczenie bezpośrednio po rozwiązaniu umowy. Między ustaniem stosunku pracy a uzyskaniem renty nie występuje bowiem żadne zdarzenie, które by tę bezpośredniość przerwało.

Podobnie jest w sytuacji, gdy pracownik po ustaniu zatrudnienia pobiera świadczenie rehabilitacyjne i bezpośrednio po jego zakończeniu uzyska rentę z tytułu niezdolności do pracy.

Więcej w Rzeczpospolitej z 20 grudnia 2012 r.