Obecnie prowadzenie większości rodzajów działalności gospodarczej wymaga korzystania z praw własności intelektualnej. Korzystnym ekonomicznie rozwiązaniem jest zawieranie umów licencyjnych – czytamy w Rzeczpospolitej.
Opłaty ponoszone w ramach takich umów są co do zasady kosztem uzyskania przychodów dla licencjobiorcy. Ustawy o PIT i CIT przewidują jednak różne sposoby rozliczania licencji dla celów podatkowych.
W przypadku licencji, która stanowi wartość niematerialną i prawną, rozliczenie w kosztach uzyskania przychodu następuje w czasie, poprzez odpisy amortyzacyjne. Amortyzacji podlegają nabyte licencje, które nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania.
Podatnik zalicza licencję do wartości niematerialnych i prawnych, jeśli przewiduje, że będzie używał jej na potrzeby związane ze swoją działalnością gospodarczą przez okres dłuższy niż rok. Sądy administracyjne rozumieją pojęcie „przyjęcia do używania” w sposób szeroki, obejmujący także wykorzystywanie licencji do udzielania dalszych sublicencji (tak np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 lutego 2011 r., II FSK 1727/09). Jeśli więc podatnik zawiera umowę licencyjną na okres dłuższy niż rok, lub na czas nieokreślony przy założeniu, że będzie obowiązywała dłużej niż rok, wówczas powinien ująć licencję w ewidencji wartości niematerialnych i prawnych w dniu zakupu oraz dokonywać odpisów amortyzacyjnych.
Więcej w Rzeczpospolitej z 15 stycznia 2013 r.