Konieczność dokładnego badania sytuacji zawodowej osoby składającej wniosek wynika z definicji specjalnego zasiłku opiekuńczego, który jest od początku tego roku nową formą pomocy przeznaczoną dla opiekunów niespełniających zaostrzonych warunków otrzymywania świadczenia pielęgnacyjnego. Zgodnie bowiem z art. 16a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tj. Dz.U. z 2006 r. nr 139, poz. 992 z późn. zm.) specjalny zasiłek przysługuje osobie obciążonej obowiązkiem alimentacyjnym względem niepełnosprawnego krewnego, która rezygnuje z zatrudnienia lub wykonywania innej pracy zarobkowej.

Z kolei w przypadku świadczenia pielęgnacyjnego, które po wprowadzonych zmianach otrzymują głównie rodzice zajmujący się niepełnosprawnym dzieckiem, art. 17 ust. 1 ustawy wskazuje, że warunkiem jego uzyskania jest to, aby osoba nie podejmowała pracy lub zrezygnowała z zatrudnienia bądź wykonywania innej pracy zarobkowej. Ta różnica między definicjami ma zapobiegać nadużyciom, do których dochodziło przed zmianą przepisów, zwłaszcza gdy o świadczenie pielęgnacyjne występowały osoby od wielu lat bezrobotne lub studiujący wnuczkowie, którzy deklarowali opiekę nad niepełnosprawnym rodzicem, babcią albo dziadkiem, aby otrzymywać 520 zł miesięcznie wsparcia.

Nie oznacza to jednak, że osoby bezrobotne automatycznie stracą prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Jak wskazuje Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej, ocena, czy w indywidualnej sprawie miała miejsce faktyczna rezygnacja z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, oraz tego, czy była ona związana z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym, będzie należała do kompetencji gminy wydającej w tej sprawie decyzję. Samorządy będą więc musiały bardzo szczegółowo badać każdy składany wniosek pod kątem spełnienia tego warunku.

Więcej w Dzienniku Gazecie Prawnej z 17 stycznia 2013 r.