Od 1 stycznia 2013 r. prawo do emerytury przyznawanej i obliczanej według nowych zasad, przysługuje emerytom, którzy osiągną zróżnicowany powszechny wiek emerytalny. Prawo do nowej emerytury zależy wyłącznie od tego, czy wnioskodawca osiągnie zróżnicowany powszechny wiek emerytalny. Dla jego ustalenia nie ma znaczenia długość posiadanego okresu składkowego i nieskładkowego. Trzeba natomiast udowodnić jakikolwiek okres ubezpieczenia. Nowa emerytura przysługuje zarówno tym, którzy przystąpili do jednego spośród otwartych funduszy emerytalnych, jak i tym, które takiego funduszu nie wybrały.

Procedurę przejścia na emeryturę reguluje ustawa emerytalna oraz rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe (DzU nr 237, poz. 1412).

Nową emeryturę przyznaje się nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. Prawo do tego świadczenia może powstać także w trakcie np. pobierania zasiłku chorobowego. Wniosek o przyznanie nowej emerytury obejmuje także oświadczenie o członkostwie w otwartym funduszu emerytalnym. Jego wysłanie oznacza jednoczesne złożenie wniosku o ustalenie prawa do nowej emerytury z FUS i okresowej emerytury kapitałowej.

Należy pamiętać, że skompletowany wniosek należy zgłosić z odpowiednim wyprzedzeniem, ale nie wcześniej niż na miesiąc przed spełnieniem warunków wymaganych do przyznania świadczenia. Przedwczesne zgłoszenie spowoduje, że ZUS odmówi przyznania emerytury. Wnioskodawca ma prawo wycofać podanie, ale nie później niż do dnia uprawomocnienia się decyzji w sprawie emerytury, tj. w ciągu miesiąca od dnia jej doręczenia. Wycofanie jest skuteczne tylko wtedy, gdy złoży je na piśmie lub zgłosi ustnie do protokołu.

Niektórzy zatrudnieni muszą samodzielnie zgłosić podanie o emeryturę. Chodzi o:

– ubezpieczonych urodzonych po 31 grudnia 1948 r., do których nie stosuje się art. 46-47,50,50a oraz 50e ustawy emerytalnej o emeryturach ustalanych według zasad dotychczasowych – a więc osoby, którym emerytura zostanie ustalona na nowych zasadach z art. 24 lub 184 ustawy emerytalnej,

– ubezpieczonych urodzonych przed 1 stycznia 1949 r., którzy będą przechodzić na świadczenie w powszechnym wieku emerytalnym, lub na emeryturę wcześniejszą dla osób wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Dlatego wobec tych osób pracodawca nie musi kompletować i sporządzać wniosku oraz przedstawiać go w ZUS. Jeśli jednak to zrobi, data zgłoszenia podania zostanie ustalona na zasadach ogólnych (nie będzie nią data sporządzenia wniosku).

Szef nie uwolni się jednak całkowicie od obowiązków wobec ZUS. We wszystkich tych sprawach, w których do obliczenia wysokości emerytury potrzeba dokumentacji wpływającej na ustalenie jej wysokości, szef musi wystawić odpowiednie zaświadczenia np. o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, świadectwa pracy, itp.

Więcej w Rzeczpospolitej z 21 stycznia 2013 r.