W momencie zbycia takiej rzeczy pojawia się na gruncie przepisów podatkowych wątpliwość, czy przychód z tego tytułu należy zakwalifikować do przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt. 8 ustawy o PIT, a więc do przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku, czy też do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 14 ustawy o PIT). Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT do odrębnego źródła przychodów zalicza się odpłatne zbycie:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d) innych rzeczy,

– jeżeli to zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zostało wybudowane lub nabyte – w przypadkach, o których mowa w pkt. a-c (a więc np.: w przypadku nieruchomości) lub przed upływem sześciu miesięcy licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie – w przypadku innych rzeczy. Jeżeli zbycie nastąpi po upływie wymienionych terminów, to wówczas przychód nie powstaje.

Jeżeli więc podatnik sprzeda np. samochód i przychód z tego tytułu jest przychodem z działalności gospodarczej, to musi on rozliczyć się z podatku dochodowego bez względu na okres, po jakim ten samochód sprzeda.

Jeżeli natomiast jest to przychód z odpłatnego zbycia, wówczas w przypadku sprzedaży po upływie sześciu miesięcy licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie – podatek dochodowy w ogóle nie wystąpi. W przypadku nieruchomości wspomniany okres wynosi pięć lat. Z tego względu, a także ze względu na inny sposób liczenia podatku dochodowego w zależności od źródła przychodów, dla podatnika jest bardzo istotne do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować przychód ze zbycia składników majątku, niewprowadzonych do ewidencji środków trwałych.