Zbliża się termin rozliczenia rocznego CIT dla spółek, których rok podatkowy równy jest kalendarzowemu – przypomina Rzeczpospolita.
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów (art. 15 ust. 1 ustawy o CIT), z wyjątkiem kosztów wymienionych w tzw. katalogu negatywnym (art. 16 ust. 1 ustawy o CIT).
Tym samym, aby dany wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, musi spełniać następujące warunki:
– wydatek został poniesiony przez podatnika,
– jest definitywny, a więc bezzwrotny,
– został właściwie udokumentowany,
– nie jest wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,
– pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą oraz został poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
Spełnienie tej definicji to nie wszystko. Oprócz kwalifikacji wydatku jako kosztu uzyskania przychodu lub wydatku niebędącego takim kosztem, dla prawidłowego określenia wyniku podatkowego kluczowa jest kwalifikacja danego kosztu jako bezpośredniego lub innego niż bezpośredni. Ma to istotne znaczenie dla ujęcia kosztów w czasie.
Więcej w Rzeczpospolitej z 26 lutego 2013 r.