Czy osoba, która jest komplementariuszem w spółce komandytowo-akcyjnej, podlega z tego tytułu obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnemu, a jeśli tak, to czy sama opłaca składki, czy robi to za nią spółka? – pyta czytelnik Dziennik Gazety Prawnej.

Komplementariusz spółki komandytowo-akcyjnej nie podlega z tego tytułu obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Spółka komandytowo-akcyjna jest spółką osobową. Powstaje ona w celu prowadzenia przedsiębiorstwa pod własną firmą. Wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia, a co najmniej jeden wspólnik jest akcjonariuszem.

Wszystkie tytuły do ubezpieczeń emerytalnego i rentowego zostały wymienione w art. 6 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt. 5 tej ustawy obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowego podlegają osoby prowadzące pozarolniczą działalność.

Definicja osoby prowadzącej pozarolniczą działalność, obowiązująca w zakresie ubezpieczeń społecznych i w konsekwencji ubezpieczenia zdrowotnego, została zawarta w art. 8 ust. 6 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W pkt. 4 wymienia on wspólników spółek prawa handlowego, którzy są traktowani jako osoby prowadzące pozarolniczą działalność. Są to wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wspólnicy spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej.

W definicji osoby prowadzącej pozarolniczą działalność ustawodawca nie zawarł zatem wspólników spółki komandytowo-akcyjnej. Oznacza to, że zarówno wspólnik, który jest w takiej spółce komplementariuszem, jak i wspólnik, który jest akcjonariuszem, nie podlegają z tego tytułu obowiązkowym ubezpieczeniom społecznych.

Wspólnicy spółki komandytowo-akcyjnej nie podlegają również ubezpieczeniu zdrowotnemu, gdyż taki tytuł do ubezpieczeń nie został wymieniony w art. 66 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Wspólnicy spółki komandytowo-akcyjnej mogą przystąpić do dobrowolnych ubezpieczeń emerytalnego i rentowych samodzielnie oraz opłacać za siebie składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Z art. 7 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wynika, że samodzielnie może opłacać za siebie składki każda osoba, która nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowemu, czyli nie jest wymieniona w art. 6 tej ustawy. Gdy dana osoba się na to zdecyduje, opłaca składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe od zadeklarowanej kwoty, nie niższej jednak niż kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę, czyli obecnie 1600 zł.

Więcej w Dzienniku Gazecie Prawnej z 7 marca 2013 r.