Aby dopłata do zimowiska dzieci była zwolniona z PIT, wypoczynek musi być zorganizowany przez podmiot prowadzący działalność w tym zakresie. Nie każdy zatem wyjazd będzie uprawniał do zwolnienia. Wyjazd musi być zorganizowany w odpowiedniej formie (czyli takiej, która nie odbiega od wymienionej w ustawie o PIT, mówiącej o wczasach, koloniach, obozach i zimowiskach). Jeśli więc rodzice zorganizują wyjazd samodzielnie, to dopłata przyznana przez pracodawcę nie będzie zwolniona z PIT.

Wprowadzając obowiązek zorganizowania wypoczynku przez „podmiot prowadzący działalność w tym zakresie”, ustawodawca nie sprecyzował bliżej, co należy przez to rozumieć. Przepis ustawy o PIT nie wskazuje, czy ma być to taki podmiot, który świadczy usługi wypoczynkowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, czy też zajmujący się statutowo tego typu działalnością.

Fiskus podkreśla w wydawanych interpretacjach, że istotne jest to, czy tego typu wypoczynek organizowany jest zgodnie ze specjalnymi regulacjami, dotyczącymi organizowania wypoczynku dla dzieci i młodzieży. Chodzi o rozporządzenie ministra edukacji narodowej z 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania (Dz.U. nr 12, poz. 67 ze zm.). Z § 2 tego rozporządzenia wynika, że organizatorami wypoczynku mogą być szkoły i placówki, osoby prawne i fizyczne, a także jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. Tak więc, zasadnicze znaczenie ma formalno-prawne umocowanie danego podmiotu do wykonywania czynności związanych z organizowaniem wypoczynku, określone w dokumentach będących podstawą jego funkcjonowania. Chodzi zatem o to, czy podmiot organizujący wypoczynek dla dzieci statutowo zajmuje się tego typu działalnością i czy jest to zgodne z regulacjami, jakie zostały określone we wspomnianym rozporządzeniu ministra edukacji narodowej.

Izba Skarbowa w Poznaniu w interpretacji z 25 sierpnia 2010 r. (ILPB2/415-655/10-4/WM) wskazała, że do podmiotów prowadzących działalność w zakresie wypoczynku można zaliczyć zarówno te, które świadczą usługi wypoczynkowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej np.: biura turystyczne, jak również i te, które zajmują się statutowo tego rodzaju działalnością, m.in.:

– prowadzące działalność agroturystyczną, polegającą na wyjazdach na wieś, do specjalnie przygotowanych na przyjęcie wczasowiczów gospodarstw wiejskich,

– szkoły i placówki, osoby prawne i fizyczne, a także jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, o których mowa w § 2 rozporządzenia w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania,

– kościoły, stowarzyszenia, organizacje charytatywne, fundacje, których działalnością statutową może być urządzanie wypoczynku zorganizowanego.

Izba podkreśliła, że zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt. 3 i 5 ustawy z 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. nr 29, poz. 154 ze zm.) diecezje i parafie, jako terytorialne jednostki organizacyjne Kościoła, są osobami prawnymi. Mogą zatem być również organizatorami wypoczynku, zorganizowanego stosownie do art. 39 pkt. 6 tej ustawy. Przepis ten mówi, że działalność charytatywno – opiekuńcza Kościoła obejmuje w szczególności udzielanie pomocy w zapewnianiu wypoczynku dzieciom i młodzieży znajdującym się w potrzebie.

Aby dopłata do wypoczynku mogła być zwolniona z PIT, ważny jest również wiek dzieci. Z przepisów wynika, że podatku nie ma tylko od dopłat, które są przyznawane dzieciom i młodzieży do 18 roku życia.

Zwolnienie nie będzie zatem miało zastosowania do dofinansowania wypoczynku młodzieży, która ten wiek ukończyła. Oznacza to, że świadczenia otrzymane w formie dofinansowania wypoczynku dla pełnoletnich dzieci będą przychodem pracownika ze stosunku pracy i będą opodatkowane łącznie z wynagrodzeniem za pracę.