Spółka otrzymała decyzją urzędu skarbowego, z którą się nie zgadzamy. W decyzji wskazano, że od decyzji można złożyć odwołanie. Co powinno zawierać takie odwołanie, aby urząd nie mógł nam nic zarzucić? – pyta czytelnik Rzeczpospolitej.
Pismo wnoszącego odwołanie powinno zawierać następujące elementy:
1. dane wnoszącego odwołanie (imię, nazwisko, adres),
2. wskazanie zaskarżonej decyzji (data decyzji i jej numer),
3. dane organu wydającego decyzję,
4. wskazanie podstawy prawnej odwołania, a więc np. naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię, czy niewłaściwe zastosowanie przepisów, sprzeczność ustaleń organu pierwszej instancji z treścią materiału dowodowego mającego istotne znaczenie dla sprawy,
5. zarzuty przeciw decyzji, a więc wskazane uchybienia, uzasadniające żądania zawarte w odwołaniu.
Zarzutem będą okoliczności, których uwzględnienie w trakcie postępowania powinno wywrzeć wpływ na treść wydanej decyzji. Zarzuty mogą dotyczyć przepisów prawa materialnego, jak również przepisów prawa procesowego. Odwołujący się powinien więc podać, na czym polegała wada stosowania prawa przez organ podatkowy przy wydawaniu decyzji w pierwszej instancji. Strona może kwestionować poprawność dokonanych przez organ podatkowy ustaleń co do obowiązywania bądź treści normy prawnej, na podstawie której wydano decyzję w pierwszej instancji. Może też zarzucać, że decyzja została oparta na nieprawidłowo ustalonym stanie faktycznym (wyrok WSA w Szczecinie z 16 listopada 2011 r., I SA/Sz 813/11). Ordynacja podatkowa nie definiuje w żaden sposób użytego pojęcia „zarzut”. Niemniej w wykładni językowej należy odwołać się do potocznego znaczenia tych słów w języku polskim. „Zarzut” to zatem „słowa zawierające ujemną ocenę czegoś, zastrzeżenie, pretensję do kogoś o coś”. Podmiot sporządzający odwołanie powinien w sposób logiczny i zwięzły sformułować zarzuty przeciw zaskarżonemu rozstrzygnięciu (wyrok WSA w Poznaniu z 12 października 2012 r., I SA/Po 528/12).
6. określenie istoty i zakresu żądania będącego przedmiotem odwołania, a więc czego strona się domaga (żąda) i jaki skutek chce osiągnąć, np. wnosi o uchylenie decyzji w całości,
7. wskazanie dowodów uzasadniających to żądanie, przy czym w tym przypadku wskazuje się, że jest to element z istoty rzeczy noszący cechy fakultatywności. Nie zawsze bowiem istnieje możliwość wskazania na dowody (wyrok WSA w Warszawie z 18 grudnia 2012 r., VIII SA/Wa 580/12). Przykładem takiego żądania może być żądanie przesłuchania określonej osoby w charakterze świadka, czy przeprowadzenie dowodu z oględzin nieruchomości.
8. wskazanie załączników, jeśli są dołączone do odwołania,
9. podpis osoby wnoszącej odwołanie.
Więcej w Rzeczpospolitej z 20 marca 2013 r.