Płatnik uważał, że wartość tych nieodpłatnych świadczeń, jako finansowanych ze środków pochodzących od organizacji międzynarodowych w ramach rządowych programów, stanowi podatkowy przychód zwolniony z podatku PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt. 114 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. 2012 r., poz. 361 ze zm.; dalej: ustawa o PIT). Zgodnie z nim z daniny dla fiskusa zwolniona jest wartość nieodpłatnych świadczeń oraz wartość świadczeń rzeczowych (w naturze) finansowanych lub współfinansowanych m.in. ze środków organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, w ramach rządowych programów. Świadczenie na rzecz pracowników w postaci nieodpłatnych usług przedszkola i żłobka mieści się w pojęciu przychodu zwolnionego z opodatkowania. A skoro tak, to takie bonusowe świadczenie – zdaniem płatnika – nie powinno być oskładkowane, ponieważ z § 1 rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe wynika, że podstawę składkową stanowi przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem ubiegającego się o interpretację przedsiębiorcy, za przychód uznaje się przysporzenie wskazane w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, rozumiane jako wartość podlegająca opodatkowaniu tą daniną. Ale jeśli dane świadczenie jest zwolnione z podatku, to jest wyłączone z pojęcia „przychodu” stanowiącego wartość do opodatkowania na gruncie ustawy podatkowej.

Wszystkie te argumenty, zdaniem spółki, przesądzały o tym, że przysporzenia pracownicze w postaci bezpłatnej możliwości korzystania z firmowego żłobka czy przedszkola nie są ozusowane, skoro nie należy od ich wartości odprowadzać zaliczki na PIT. Wyłączenie z opodatkowania powinno implikować również wyłączenie danej wartości z podstawy wymiaru składek.

ZUS decyzją 8 stycznia 2013 r. (DI/100000/451/1311/2012) uznał stanowisko płatnika za nieprawidłowe.
Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt. 26 rozporządzenia z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz.U. nr 161, poz. 1106 ze zm.) podstawy wymiaru składek nie stanowią korzyści materialne wynikające z układów zbiorowych pracy regulaminów wynagradzania lub przepisów o wynagradzaniu, a polegające na uprawnieniu do zakupu po cenach niższych niż detaliczne niektórych artykułów, przedmiotów lub usług oraz korzystaniu z bezpłatnych lub częściowo odpłatnych przejazdów środkami lokomocji. Jednak wartość całkowicie nieodpłatnych świadczeń na rzecz pracowników, finansowanych ze środków pochodzących od organizacji międzynarodowych nie została wymieniona w katalogu przychodów zwolnionych ze składek na ZUS.

Przepisy nie przewidują, aby tego typu całkowicie nieodpłatna korzyść materialna mogła być zwolniona z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne – nawet jeśli będzie wynikać z regulaminu wynagradzania. Warunkiem obligatoryjnym, który nie został spełniony w omawianym przypadku, było partycypowanie przez pracownika w kosztach uzyskania świadczenia.