Nie – odpowiada dziennik „Rz”, ale tylko do wartości 190 zł miesięcznie. W razie przekroczenia tej stawki, od nadwyżki trzeba opłacić składki. Całą wartość posiłku należy natomiast opodatkować.

Pracodawca ma obowiązek zapewnić posiłki i napoje regeneracyjne przede wszystkim pracownikom, którzy wykonują ciężkie fizyczne prace. Zasady związane zarówno z ich przygotowywaniem, jak również wydawaniem, reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z 28 maja 1996 r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów (Dz.U. nr 60, poz. 279).

Za okres zimowy, o którym mowa w pkt 3 uznaje się czas od 1 listopada do 31 marca. Jak zatem wynika z przepisu, posiłki trzeba zapewniać tylko do tego dnia.

Posiłki regeneracyjne przysługują również osobom pracującym pod ziemią oraz zatrudnionym przy usuwaniu skutków klęsk żywiołowych i innych zdarzeń losowych.

Takie posiłki są zwolnione ze składek na podstawie § 2 ust. 1 pkt. 6 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz.U. nr 161, poz. 1106 ze zm.) jako świadczenia przyznane przez pracodawcę w ramach jego obowiązków zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunkach pracy.

Jeśli pracodawca wydaje posiłki regeneracyjne poza okresem zimowym, tj. po 31 marca, to nie stanowi to już jego obowiązku wynikającego z przepisów. W takim przypadku po stronie pracownika powstaje przychód w postaci posiłku, którego wartość podlega opodatkowaniu. Możliwe jest zwolnienie wartości posiłków ze składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne – miesięcznie nie więcej niż 190 zł – na podstawie § 2 ust. 1 pkt. 11 powołanego rozporządzenia. Gdy wartość posiłków jest wyższa, składki trzeba opłacić od nadwyżki.