Spółka otrzymała decyzję wydaną 5 kwietnia br. przez naczelnika urzędu skarbowego, ale podpisał ją kierownik działu postępowań podatkowych. Decyzja dotyczy ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego. Czy kierownik nie przekroczył uprawnień? Czy jest to zgodne z prawem? Czy powinien mieć upoważnienie? – pyta czytelnik Rzeczpospolitej.

Zgodnie z art. 13 § 1 pkt. 1 ordynacji podatkowej organem podatkowym pierwszej instancji, stosownie do swojej właściwości, jest:

– naczelnik urzędu skarbowego,

– naczelnik urzędu celnego,

– wójt,

– burmistrz (prezydent miasta),

– starosta albo

– marszałek województwa.

Artykuł 125 o.p. nakłada na organy podatkowe obowiązek działania w sposób wnikliwy i szybki i posługiwania się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy. Realizację zasady szybkości postępowania stanowi zaś upoważnienie pracownika organu podatkowego do załatwienia sprawy w imieniu właśnie tego organu.

Organ podatkowy może upoważnić pracownika kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwiania spraw administracyjnych (podatkowych) w jego imieniu i w ustalonym zakresie, w szczególności do wydawania decyzji, postanowień i zaświadczeń (art. 143 § 1 o.p.). Zgodnie z art. 143 § 2 o.p. upoważnienie takie może być również wydane, w formie pisemnej, przez naczelnika urzędu skarbowego dla pracowników odpowiedniego urzędu skarbowego.

Upoważnienie musi mieć formę pisemną. Jest jednostronną czynnością prawną i można je w każdej chwili cofnąć. Upoważnienie powinno określać jego zakres – rodzaj czynności i spraw, których może dokonywać osoba upoważniona, dane takiej osoby upoważnionej czy okres obowiązywania, a także wskazanie podmiotu udzielającego takiego pełnomocnictwa.

Więcej w Rzeczpospolitej z 8 maja 2013 r.