Spółka planuje dokonanie rozliczenia przychodu z udziału w zyskach osób prawnych. W miejsce świadczenia pieniężnego rozważa przeniesienie na wspólników własności nieruchomości w udziałach adekwatnych do ich udziałów w spółce lub przekazanie każdemu ze wspólników na wyłączną własność po jednej z posiadanych nieruchomości. Spółka zwróciła się do organu interpretacyjnego z pytaniem, czy w związku z takim rozliczeniem powstanie po jej stronie obowiązek podatkowy. Jej zdaniem przychód powstanie jedynie po stronie wspólników, gdyż taki skutek wywrze przekazanie nieruchomości. Zamiast wypłaty gotówki dojdzie do świadczenia w miejsce wykonania zgodnie z art. 453 kodeksu cywilnego, które nie przyniesie spółce żadnych przychodów. Spółka zaznaczyła, że w orzecznictwie podkreślano, iż w zakresie opodatkowania nie ma różnicy między dywidendą przekazaną w formie pieniężnej a niepieniężnej.

W wydanej interpretacji organ podatkowy nie zgodził się ze zdaniem spółki. Uznał, że istnieje różnica między świadczeniem pieniężnym i niepieniężnym między osobą prawną a jej wspólnikami. Według organu powstaje obowiązek podatkowy po stronie spółki, ponieważ gdyby spółka najpierw nieruchomość sprzedała, to uzyskałaby przychód rodzący obowiązek podatkowy. Spółka zaskarżyła interpretację do sądu administracyjnego.

WSA w Gliwicach w wyroku z 18 kwietnia 2013 r. (I SA/GI 1108/12) uchylił interpretację. Uznał, że organ wykroczył poza przepisy określające przychód osób prawnych. Nie ma bowiem wymogu zaspokojenia określonych zobowiązań spółki w formie pieniężnej – istnieje tylko taka możliwość. Sąd potwierdził, że przychód powstaje jedynie po stronie wspólników. Nie ma żadnych normatywnych podstaw do różnicowania skutków między świadczeniem pieniężnym a niepieniężnym. Skoro spółka zdecydowała się zmniejszyć aktywa poprzez wyzbycie się części majątku, to taka forma powinna być traktowana na równi z pozostałymi sposobami rozliczenia.