Jeżeli u danego pracodawcy środki przekazywane na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych są ustalone przez układ zbiorowy pracy w innej wysokości niż wynikająca z ustawy to kosztem są kwoty obowiązujące w tym zakładzie – czytamy w Rzeczpospolitej.
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika. Kosztem uzyskania przychodów są jednak odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy, jeżeli środki pieniężne stanowiące równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone na rachunek funduszu. Mówią o tym art. 16 ust. 1 pkt. 9 lit. b ustawy o CIT i art. 23 ust. 7 lit. b ustawy o PIT.
Zatem odpisy i zwiększenia na ZFŚS mogą być kosztem uzyskania przychodów, jeżeli:
– zgodnie z przepisami o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy oraz
– środki pieniężne stanowiące równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone na rachunek funduszu.
Warunki te muszą być spełnione łącznie (interpretacja Izby Skarbowej w Poznaniu z 26 listopada 2010 r., ILPB3/423-731/10-3/EK; interpretacja Izby Skarbowej w Warszawie z 14 maja 2010 r., IPPB5/423-151/10-2/AJ).
Odpisy na ZFŚS mogą być kosztem uzyskania przychodów zarówno u podatników, którzy utworzyli fundusz obowiązkowo, jak i tych, którzy utworzyli go dobrowolnie.
Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych koszty działalności pracodawcy obciążają m.in. odpisy i zwiększenia, o których mowa w art. 3-5 i 6a tej ustawy.
Kosztem uzyskania przychodów pracodawcy będą zatem w szczególności wpłacone na rachunek funduszu odpisy w wysokości naliczonej zgodnie z przepisami ustawy o ZFŚS.
Więcej w Rzeczpospolitej z 19 czerwca 2013 r.