57-letnia pracownica przedkładała krótkotrwałe zwolnienia lekarskie na następujące okresy, od 9 do 13 stycznia (5 dni), od 6 do 9 lutego (4 dni), od 4 do 17 kwietnia (14 dni), od 2 do 25 maja (24 dni). W ostatnim zwolnieniu 20 dni przypadało na szpital. Czy aby ustalić jej wyższą wysokość zasiłku chorobowego za pobyt w lecznicy, niezdolność do pracy musi trwać nieprzerwanie? – pyta czytelnik Rzeczpospolitej.
Nie – odpowiada dziennik „Rz”. Okres wynagrodzenia chorobowego ustala się, sumując poszczególne okresy niezdolności do pracy w roku kalendarzowym, bez względu na to, jak długo trwały przerwy występujące między tymi okresami. Natomiast wyższy zasiłek chorobowy za okres pobytu w szpitalu w wysokości 80 proc. podstawy wymiaru przysługuje maksymalnie przez 19 dni, nie dłużej niż do 33 dnia niezdolności do pracy w roku kalendarzowym. Dlatego ta pracownica zachowuje prawo do:
– wynagrodzenia chorobowego od 9 do 13 stycznia (5 dni), od 6 do 9 lutego (4 dni), od 4 do 8 kwietnia (5 dni), łącznie za 14 dni w roku kalendarzowym, w wysokości co najmniej 80 proc. podstawy wymiaru zasiłku.
– zasiłku chorobowego od 9 do 17 kwietnia (9 dni) w wysokości 80 proc. podstawy wymiaru,
– zasiłku chorobowego od 2 do 11 maja (10 dni) w wysokości 80 proc. podstawy wymiaru (od 15 do 33 dnia choroby w roku kalendarzowym przypadającej na pobyt w szpitalu),
– zasiłku chorobowego od 12 do 21 maja (10 dni) w wysokości 70 proc. podstawy wymiaru zasiłku za okres pobytu w szpitalu,
– zasiłku chorobowego od 22 do 25 maja (4 dni) w wysokości 80 proc. podstawy wymiaru.
Więcej w Rzeczpospolitej z 13 sierpnia 2013 r.