Moja córka choruje na dziecięce porażenie mózgowe. Gmina przyznała mi świadczenia rodzinne, w tym zasiłek pielęgnacyjny. Jednak ze względu na to, że postępująca choroba córki wymaga sprawowania nad nią całodziennej opieki, chciałabym ubiegać się o świadczenie pielęgnacyjne. Czy w związku z tym muszę zwolnić się z pracy lub w ogóle nie podejmować zatrudnienia? – pyta czytelniczka Dziennika Gazety Prawnej.
Tak – odpowiada „DGP”. Świadczenie pielęgnacyjne jest formą pomocy skierowaną bezpośrednio do opiekuna niepełnosprawnego dziecka. Przysługuje ono matce lub ojcu, jeśli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub wykonywania innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności. To drugie powinno dodatkowo zawierać wskazania o konieczności stałej lub długotrwałej opieki (pomocy) innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, a także o potrzebie stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.
Oprócz rodziców o świadczenie pielęgnacyjne może też ubiegać się osoba pełniąca funkcję spokrewnionej rodziny zastępczej oraz opiekun faktyczny. Tym ostatnim zgodnie z ustawową definicją jest osoba faktycznie zajmująca się dzieckiem, która wystąpiła do sądu z wnioskiem o jego przysposobienie. Ponadto w określonych przepisami sytuacjach o świadczenie mogą starać się inne osoby, obciążone zgodnie z kodeksem rodzinnym i opiekuńczym obowiązkiem alimentacyjnym względem niepełnosprawnego dziecka, np. jego dziadkowie lub rodzeństwo. Świadczenie pielęgnacyjne wynosi obecnie 620 zł, ale do końca grudnia przysługuje do niego 200 zł dodatku.
Więcej w Dzienniku Gazecie Prawnej z 13 września 2013 r.