Spółka zapytała izbę skarbową o możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wypłat nagród z wypracowanego zysku. We wniosku o wydanie interpretacji wyjaśniła, że na podstawie uchwały zgromadzenia wspólników oraz zakładowego układu zbiorowego pracy w 2008 r. wypłaciła na rzecz pracowników część zysku z 2007 r. Wypłaty były przekazywane m.in. na wynagrodzenia oraz zasilały konto pracowniczego programu emerytalnego.

Według spółki kosztami uzyskania przychodu są wynagrodzenia (nagrody) wypłacone pracownikom, bez względu na źródło ich pokrycia, a więc również z wypracowanego zysku netto. Wypłacone nagrody, stanowiące składnik wynagrodzenia, powinny być uznane za koszty uzyskania przychodów w momencie ich faktycznej wypłaty. Podatnik uznał, że może pomniejszyć przychód także o wydatki na zapewnienie prawidłowej realizacji pracowniczego programu emerytalnego, co wynika wprost z art. 15 ust. 1d ustawy o CIT. Izba skarbowa w 2009 r. przychyliła się do tej opinii.

Po ponad czterech latach minister finansów z urzędu zmienił interpretację izby. Wyjaśnił, że podstawowym warunkiem zaliczenia wydatków do kosztów, oprócz ich związku z przychodem, jest ich „kosztowy charakter”.
– Podatnicy przy kwalifikacji, czy dany wydatek może stanowić koszt podatkowy korzystają z ewidencji rachunkowej – stwierdził minister. Wyjaśnił, że zgodnie z ustawą o rachunkowości podział wyniku finansowego w spółce kapitałowej obciąża ten wynik, ale nie wpływa ani na wysokość kosztów roku w którym spółka dokonała wypłat, ani na koszty roku poprzedniego, gdyż źródłem ich finansowania jest zysk po opodatkowaniu.

Organ uznał, że nieuprawnione jest powtórne ujęcie w kosztach uzyskania przychodów wydatków poniesionych na rzecz pracowników z zysku netto, a więc po wcześniejszym obciążeniu dochodu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Minister zaznaczył, że art. 14e § 1 ordynacji podatkowej, uprawniający go do zmiany interpretacji indywidualnej nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza że może on zmienić wyjaśnienia w dowolnym czasie.