Spółka, która wystąpiła o wydanie interpretacji, rozważała zawarcie umów leasingu finansowego. Planowała ona rozpoznać leasingowane przedmioty jako swoje środki trwałe i dokonywać od nich odpisów amortyzacyjnych, zaliczając te odpisy do kosztów podatkowych. Rozliczenia z leasingodawcą miały odbywać się zgodnie z harmonogramem płatności przewidującym miesięczne okresy rozliczeniowe. Wnioskodawca miał wątpliwości, czy w takiej sytuacji do odpisów amortyzacyjnych znajdzie zastosowanie art. 15b ustawy o CIT.

Przepis ten przewiduje obligatoryjną korektę kosztów uzyskania przychodów, jeżeli kwota uprzednio zaliczona do kosztów podatkowych nie została uiszczona w terminie określonym w ustawie o CIT. W złożonym wniosku o wydanie interpretacji spółka wyraziła przekonanie, że przepisy o korekcie kosztów nie znajdują zastosowania do odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych użytkowanych na podstawie umów leasingu finansowego.

Izba Skarbowa w Poznaniu w interpretacji z 4 września 2013 r. (ILPB4/423-194/13-2/DS) uznała stanowisko spółki za nieprawidłowe. Stwierdziła, że żaden z przepisów ustawy o CIT nie wyłącza zastosowania art. 15b tej ustawy do umów leasingu finansowego. Równocześnie jednak organ podatkowy potwierdził, że obowiązek korekty kosztów wystąpi wyłącznie wtedy, gdy raty nie będą regulowane zgodnie z harmonogramem płatności. Zdaniem organu, w celu ustalenia czy wystąpił obowiązek korekty, należy porównać wysokość dokonywanych odpisów amortyzacyjnych z dokonywanymi płatnościami z tytułu umowy leasingu. Jeżeli wartość dokonanych odpisów amortyzacyjnych znajduje pokrycie w uregulowanych płatnościach, to korekta kosztów podatkowych z tego tytułu nie wystąpi. W innym przypadku, zdaniem izby, spółka będzie zobowiązania do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę odpisu, który nie znalazł pokrycia w dokonanych płatnościach.