Majątek jednostek sektora finansów publicznych pochodzi ze środków publicznych więc podlega szczególnemu nadzorowi. Powinien on być wykorzystywany zgodnie z przeznaczeniem, w działalności jednostki, powinno się również sprawować kontrolę nad jego stanem.

Jednym z obowiązków kierownika jednostki jest odpowiednie zabezpieczenie mienia, a jedną z form zabezpieczenia jest ubezpieczenie majątkowe od różnych zdarzeń.

W przypadku wystąpienia szkody w mieniu kierownik jednostki jest obowiązany dochodzić jej naprawienia. Jeśli szkoda jest zawiniona przez pracownika – to od tego pracownika, jeśli jest niezawiniona – z ubezpieczenia.

Sposób likwidacji szkody zależy od warunków ubezpieczenia zawartych w umowie z ubezpieczycielem. Jeśli umowa dopuszcza zamiast wypłaty odszkodowania uregulowanie przez firmę ubezpieczeniową należności za usunięcie szkody wykonane przez firmę, to jednostka może postąpić w ten sposób.

Należy jednak pamiętać, że jeśli odszkodowanie zostanie jednostce wypłacone w formie pieniężnej, to stanowi ono dochód budżetowy podlegający odprowadzeniu, nawet jeśli jednostka wcześniej dokonała usunięcia szkody na własny koszt. Wynika to z zapisów art. 5 ust. 2 pkt. 6 ustawy o finansach publicznych, zgodnie z którym dochodami publicznymi są należne jednostkom odszkodowania. Z punktu widzenia ewidencji otrzymane odszkodowania stanowią zwykle zyski nadzwyczajne, ponieważ wypłacane są za ubytki w mieniu spowodowane zdarzeniami losowymi, a takie z kolei zalicza się do strat nadzwyczajnych. Dlatego otrzymane odszkodowania ewidencjonuje się na koncie 770 – Zyski nadzwyczajne (po stronie Ma). W klasyfikacji budżetowej należy je zaliczyć na paragraf 0970 – Wpływy z różnych dochodów.

Składki na ubezpieczenia w jednostce budżetowej księguje się na koncie 409 – Pozostałe koszty rodzajowe, natomiast w klasyfikacji budżetowej kwalifikuje się do paragrafu 4430 – Różne opłaty i składki. Dotyczy to zarówno ubezpieczenia nieruchomości, jak i wyposażenia i sprzętu elektronicznego.