Nowa emerytura nie może być niższa od kwoty najniższego świadczenia, jeżeli ubezpieczony ukończył podwyższony powszechny wiek emerytalny oraz udowodnił wymagane okresy składkowe i nieskładkowe – czytamy w Rzeczpospolitej.
Przesądza o tym art. 87 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (tekst jedn. Dz.U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm., dalej ustawa emerytalna). Gdy emerytura przysługująca z FUS ubezpieczonym, urodzonym po 1 grudnia 1948 r., łącznie z okresową emeryturą kapitałową albo dożywotnią emeryturą kapitałową, jest niższa od najniższej, tę z FUS, w tym ustaloną ze zwiększeniem dla rolników, podwyższa się. I to w taki sposób, aby suma tych świadczeń nie była niższa od najniższej emerytury, o ile ubezpieczony:
1) mężczyzna – osiągnął podwyższony wiek emerytalny i ma okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 25 lat,
2) kobieta – osiągnęła podwyższony wiek emerytalny i ma okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej:
• 21 lat – od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2015 r.,
• 22 lata – od 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2017 r.,
• 23 lata – od 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2019 r.,
• 24 lata – od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2021 r.
Od 1 stycznia 2022 r. staż ubezpieczeniowy uprawniający do podwyższenia nowej emerytury do najniższej emerytury będzie jednakowy dla kobiet i mężczyzn – 25 lat.
Przy ustalaniu stażu emerytalnego, oprócz okresów wymienionych w art. 6 ustawy emerytalnej, uwzględnia się też:
– okresy ubezpieczenia społecznego rolników, za które przyznane zostało zwiększenie,
– nie więcej niż 10 lat okresów kontynuowania ubezpieczenia w myśl ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, po ustaniu ubezpieczeń osób objętych:
• obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi,
• dobrowolnie ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi na podstawie art. 7 pkt. 3 ustawy o sus.
Więcej w Rzeczpospolitej z 16 grudnia 2013 r.