Nawet gdy przedsiębiorca spóźni się z zeznaniem podatkowym, może uniknąć odpowiedzialności. O swoim przewinieniu musi jednak powiadomić urząd skarbowy w odpowiednim czasie – czytamy w Rzeczpospolitej.
Podatnikom nie udaje się czasami dotrzymać terminu złożenia deklaracji (np. VAT-7 lub przy rozliczeniu rocznym PIT-28, PIT-36 czy PIT-36L). W takim wypadku spóźnioną deklarację składają osobiście lub przesyłają za pośrednictwem poczty w pierwszych dniach po upływie terminu. Mogą również przesłać ją elektronicznie.
Podatnikom nie udaje się czasami dotrzymać terminu złożenia deklaracji (np. VAT-7 lub przy rozliczeniu rocznym PIT-28, PIT-36 czy PIT-36L). W takim wypadku spóźnioną deklarację składają osobiście lub przesyłają za pośrednictwem poczty w pierwszych dniach po upływie terminu. Mogą również przesłać ją elektronicznie.
Gdy podatnik spóźnia się z deklaracją podatkową, nawet jeśli wcześniej zapłacił wynikające z niej zobowiązanie podatkowe, naraża się na zarzut popełnienia wykroczenia lub przestępstwa skarbowego, za co przewidziana jest odpowiedzialność. Poniesie ją wtedy, gdy można przypisać mu winę umyślną.
Między niezłożeniem deklaracji a winą nie można jednak postawić znaku równości, bo w praktyce mogą wchodzić w grę przeróżne okoliczności, które podatnika usprawiedliwiają i wyłączają winę. Aby jednak nie mieć problemów z fiskusem, lepiej – nawet gdy wiemy, że nie ponosimy winy za spóźnienie – dopełnić pewnych formalności. Pozwoli nam to w przyszłości uniknąć stresu i męczących procedur.
Aby zatem nie odpowiadać na podstawie kodeksu karnego skarbowego (k.k.s.) za niezłożenie w terminie deklaracji podatkowej, trzeba we właściwym czasie skorzystać z instytucji tzw. czynnego żalu (art. 16 k.k.s.). Przepis ten mówi, że nie podlega karze za przestępstwo lub wykroczenie skarbowe ten, kto po popełnieniu czynu zabronionego (czyli np. niezłożeniu na czas rocznego zeznania podatkowego albo miesięcznej deklaracji VAT-7) zawiadomił o tym organ ścigania.
Takie zawiadomienie powinno poza informacją o niezłożeniu na czas deklaracji dodatkowo wyjaśniać przyczyny i okoliczności niezłożenia jej w terminie. Powinno być złożone na piśmie albo przekazane ustnie do protokołu.
Między niezłożeniem deklaracji a winą nie można jednak postawić znaku równości, bo w praktyce mogą wchodzić w grę przeróżne okoliczności, które podatnika usprawiedliwiają i wyłączają winę. Aby jednak nie mieć problemów z fiskusem, lepiej – nawet gdy wiemy, że nie ponosimy winy za spóźnienie – dopełnić pewnych formalności. Pozwoli nam to w przyszłości uniknąć stresu i męczących procedur.
Aby zatem nie odpowiadać na podstawie kodeksu karnego skarbowego (k.k.s.) za niezłożenie w terminie deklaracji podatkowej, trzeba we właściwym czasie skorzystać z instytucji tzw. czynnego żalu (art. 16 k.k.s.). Przepis ten mówi, że nie podlega karze za przestępstwo lub wykroczenie skarbowe ten, kto po popełnieniu czynu zabronionego (czyli np. niezłożeniu na czas rocznego zeznania podatkowego albo miesięcznej deklaracji VAT-7) zawiadomił o tym organ ścigania.
Takie zawiadomienie powinno poza informacją o niezłożeniu na czas deklaracji dodatkowo wyjaśniać przyczyny i okoliczności niezłożenia jej w terminie. Powinno być złożone na piśmie albo przekazane ustnie do protokołu.
Więcej w Rzeczpospolitej z 21 lutego 2014 r.