Czy zaświadczenie o szczególnych schorzeniach wydane przez lekarza specjalistę do celów obniżenia ustawowego wskaźnika wpłat na PFRON powinno wskazywać konkretne schorzenie? – pyta czytelnik Rzeczpospolitej.
Nie – odpowiada ekspert współpracujący z dziennikiem „Rz”. Zgodnie z wyjaśnieniem BON wystąpienie szczególnych schorzeń, o których mowa w art. 21 ust. 4 ustawy o rehabilitacji, można udokumentować orzeczeniem lub zaświadczeniem lekarza specjalisty (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 listopada 2009 r., III SA/Wa 718/09). Przepisy nie określają oficjalnego wzoru tego zaświadczenia. Mając także na uwadze charakter niektórych z tych schorzeń, do celów wpłat na PFRON wystarczy, aby dokument zawierał:
– pieczęć i podpis lekarza, pieczęć podmiotu leczniczego,
– imię i nazwisko oraz PESEL pracownika (lub inny numer identyfikacyjny) oraz
– informację, że u osoby tej „stwierdzono co najmniej jedno ze schorzeń, o których mowa w § 1 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 18 września 1998 r. w sprawie rodzajów schorzeń uzasadniających obniżenie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych oraz sposobu jego obniżania (Dz.U. nr 124, poz. 820 ze zm.)”.
Pozbawione podstawy prawnej jest natomiast żądanie zaświadczenia wyraźnie wskazującego typ schorzenia (np. przewlekłe choroby psychiczne), a tym bardziej na konkretną chorobę, np. schizofrenię, AIDS, bez względu na to, czy zostanie ono określone wprost czy np. kodem z ICD-10. Wyłącznie organ orzekający o niepełnosprawności lub lekarz specjalista mogą poddawać ocenie wystąpienie u danej osoby szczególnego schorzenia oraz potwierdzać tę okoliczność.
Wymaganie zbyt szczegółowych danych jest niedopuszczalne także dlatego, że prowadzi do bezpodstawnej i nieuzasadnionej ingerencji w sferę prywatności pracownika.
Zaświadczenia o szczególnych schorzeniach dotyczących obniżenia wskaźnika wpłat na PFRON (art. 21 ust. 4 ustawy o rehabilitacji) wykazuje się w informacji INF-1 w poz. 21 i 23 (etaty) i poz. 27 i 29 (osoby).
Więcej w Rzeczpospolitej z 24 marca 2014 r.
Nie – odpowiada ekspert współpracujący z dziennikiem „Rz”. Zgodnie z wyjaśnieniem BON wystąpienie szczególnych schorzeń, o których mowa w art. 21 ust. 4 ustawy o rehabilitacji, można udokumentować orzeczeniem lub zaświadczeniem lekarza specjalisty (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 listopada 2009 r., III SA/Wa 718/09). Przepisy nie określają oficjalnego wzoru tego zaświadczenia. Mając także na uwadze charakter niektórych z tych schorzeń, do celów wpłat na PFRON wystarczy, aby dokument zawierał:
– pieczęć i podpis lekarza, pieczęć podmiotu leczniczego,
– imię i nazwisko oraz PESEL pracownika (lub inny numer identyfikacyjny) oraz
– informację, że u osoby tej „stwierdzono co najmniej jedno ze schorzeń, o których mowa w § 1 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 18 września 1998 r. w sprawie rodzajów schorzeń uzasadniających obniżenie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych oraz sposobu jego obniżania (Dz.U. nr 124, poz. 820 ze zm.)”.
Pozbawione podstawy prawnej jest natomiast żądanie zaświadczenia wyraźnie wskazującego typ schorzenia (np. przewlekłe choroby psychiczne), a tym bardziej na konkretną chorobę, np. schizofrenię, AIDS, bez względu na to, czy zostanie ono określone wprost czy np. kodem z ICD-10. Wyłącznie organ orzekający o niepełnosprawności lub lekarz specjalista mogą poddawać ocenie wystąpienie u danej osoby szczególnego schorzenia oraz potwierdzać tę okoliczność.
Wymaganie zbyt szczegółowych danych jest niedopuszczalne także dlatego, że prowadzi do bezpodstawnej i nieuzasadnionej ingerencji w sferę prywatności pracownika.
Zaświadczenia o szczególnych schorzeniach dotyczących obniżenia wskaźnika wpłat na PFRON (art. 21 ust. 4 ustawy o rehabilitacji) wykazuje się w informacji INF-1 w poz. 21 i 23 (etaty) i poz. 27 i 29 (osoby).
Więcej w Rzeczpospolitej z 24 marca 2014 r.