Bank rozważa wprowadzenie do swojej oferty nowego produktu finansowego. Produkt ma zostać wprowadzony we współpracy z wybranymi partnerami handlowymi zajmującymi się dystrybucją szeroko rozumianych dóbr konsumpcyjnych (dalej: sprzedawcy). Zgodnie z założeniami funkcjonowania produktu bank podpisze ze sprzedawcą umowę o współpracy, w ramach której będzie przyjmował od sprzedawcy zlecenia udzielenia kredytu osobie trzeciej (klientowi sprzedawcy). Zlecenie kredytowe będzie składane przez sprzedawcę i przyjmowane przez bank na mocy art. 773 ustawy – Prawo bankowe. Na podstawie zlecenia kredytowego bank będzie udzielać kredytów klientom sprzedawców, przykładowo na zakup pojazdów w sieciach dilerskich. Kwota kredytu będzie przelewana przez bank bezpośrednio na rachunek sprzedawcy pojazdu, który po otrzymaniu kwoty kredytu przeniesie na klienta własność finansowanego pojazdu. Kredyty będą udzielane klientom przez bank na promocyjnych warunkach, ustalonych w umowie zawieranej pomiędzy bankiem a sprzedawcą. W zamian za przyjęcie zlecenia kredytowego oraz jego realizację na uzgodnionych warunkach bank otrzyma od sprzedawcy wynagrodzenie, którego kwota oraz zasady wypłaty zostaną ustalone w umowie zawartej przez strony.
Na gruncie tak przedstawionego stanu faktycznego bank zwrócił się do organu podatkowego z pytaniem, czy realizacja przez bank na rzecz sprzedawcy usług o charakterze zlecenia kredytowego będzie korzystać ze zwolnienia od opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, przewidzianego dla usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych.
Wnioskodawca uważał, że otrzymywane przez niego wynagrodzenie powinno podlegać zwolnieniu z VAT jako wynagrodzenie za świadczenie usług w zakresie udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych.
Izba Skarbowa w Warszawie w interpretacji z 28 kwietnia 2014 r. (IPPP1/443-63/14-2/AP) nie zgodziła się ze stanowiskiem wnioskodawcy. W uzasadnieniu uznała, że wnioskodawca nie udziela kredytu sprzedawcy, lecz działając na jego zlecenie, udziela kredytu klientowi tego sprzedawcy i to z tym klientem jest związany umową kredytu.
Dodatkowo organ uznał, że usługa świadczona na rzecz sprzedawcy nie jest składową częścią generalnej usługi udzielenia kredytu, w szczególności z uwagi na to, że bank zawiera dwie umowy – jedną ze sprzedawcą, dotyczącą realizacji zlecenia kredytowego, a drugą z klientem sprzedawcy (kredytobiorcą) dotyczącą udzielenia kredytu.
W konsekwencji, zdaniem organu, otrzymana przez bank kwota jest wynagrodzeniem za świadczenie usługi, która – jako niekorzystająca ze zwolnienia z VAT – powinna podlegać opodatkowaniu według podstawowej stawki tego podatku.
Więcej w Rzeczpospolitej z 25 lipca 2014 r.