Wniosek o interpretację złożyła spółka z o.o. zatrudniająca około 60 osób. W zakładowym układzie zbiorowym pracy zrezygnowała z tworzenia funduszu świadczeń socjalnych. Utworzyła za to fundusz na cele socjalnobytowe. Jego środki przeznacza na dofinansowanie wypoczynku pracowników, kierując się regulacjami o świadczeniach urlopowych. Spółka chce zaliczyć wydatki do kosztów podatkowych.

 

Fiskus odmówił. Podkreślił, że dofinansowanie wypoczynku pracowników jest działalnością socjalną, a wydatki z nią związane nie mogą być odliczone. Kosztem są bowiem tylko odpisy na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, z którego takie wydatki powinny być pokryte. Dofinansowanie nie może być też odliczone jako świadczenie urlopowe, gdyż nie zostało wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.

 

Stanowisko to poparł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim.

 

Naczelny Sąd Administracyjny opowiedział się jednak po stronie spółki. Podkreślił, że ustawa o CIT daje możliwość zaliczenia świadczeń urlopowych do kosztów. Nie wskazuje przy tym, aby źródłem ich finansowania mógł być tylko fundusz świadczeń socjalnych. Przesłanką zaliczenia do kosztów jest wypłacanie ich zgodnie z przepisami o zfśs. Prowadzi to do wniosku, że kosztem uzyskania przychodów są świadczenia urlopowe wypłacone zgodnie z przepisami ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, ale nie z jego środków (sygn. IIFSK1049/12).

 

Po tym wyroku poznańska Izba Skarbowa musiała przyznać rację spółce (interpretacja nr ILPB3/423-250/11/14-S/JG).

 

Więcej w Rzeczpospolitej z 1 września 2014 r.