Z pytaniem do Izby Skarbowej zwróciła się kobieta, która ma otrzymać w darowiźnie spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Zamierza wynajmować ten lokal, a dochody z czynszu chce rozliczać na zasadach ogólnych, czyli według stawek 18 i 32 proc. PIT. Chce amortyzować lokal przy zastosowaniu stawki 2,5 proc., właściwej dla wartości niematerialnych i prawnych od przedmiotu darowizny.

 

Wnioskodawczyni zamierza też złożyć wniosek do spółdzielni o wyodrębnienie lokalu i założenie księgi wieczystej. Jak dodała, budynek, w którym znajduje się lokal, powstał w latach 80. Zapytała więc fiskusa, czy po założeniu księgi i wprowadzeniu lokalu do ewidencji środków trwałych może go amortyzować według stawki 10 proc., właściwej dla środków trwałych stanowiących odrębną własność.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy (nr interpretacji: ITPB1/415-581a/14/KK) uznał, że ma prawo zastosować takie rozwiązanie. Przypomniał, że zgodnie z art. 22a ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT amortyzacji podlegają m.in. budynki i lokale będące odrębną własnością – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika w działalności gospodarczej albo oddane do używania na podstawie umowy najmu.

 

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek został wprowadzony do ewidencji. Jeśli podatnik udowodni, że przed nabyciem lokal był używany co najmniej przez 60 miesięcy (pięć lat), ma prawo do podwyższonej stawki amortyzacji, wynoszącej maksymalnie 10 proc.

 

Jak czytamy w interpretacji, z chwilą przekształcenia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w odrębną własność dojdzie do likwidacji wartości niematerialnej i prawnej stanowiącej składnik majątku wnioskodawczyni. Prawo to przestanie istnieć. Powstanie natomiast nowy składnik majątku, czyli lokal mieszkalny, będący odrębną własnością i stanowiący środek trwały. W celu jego amortyzacji wnioskodawczyni będzie musiała ustalić nową, właściwą stawkę amortyzacyjną.

 

Dyrektor izby skarbowej uznał, że dla tego środka trwałego dopuszczalne będzie ustalenie indywidualnej stawki amortyzacyjnej, wynoszącej 10 proc. To dlatego, że lokal jako środek trwały zostanie wprowadzony do ewidencji w momencie jego wyodrębnienia, a przed dniem jego wprowadzenia do ewidencji był wykorzystywany przez okres dłuższy niż 60 miesięcy (pięć lat). Odpisy amortyzacyjne w tej wysokości zaliczy do kosztów uzyskania przychodu z najmu.

 

Więcej w Rzeczpospolitej z 13 października 2014 r.