Jak odpowiada dziennik „Rz” – w przypadku spółki cywilnej można mówić, że warunek własności (współwłasności) składnika majątku (np. samochodu osobowego) jest spełniony, jeżeli samochód jest przedmiotem współwłasności łącznej wspólników. Musi on być zatem nabyty przez spółkę cywilną albo też wniesiony do niej aportem (interpretacja Izby Skarbowej w Poznaniu z 3 grudnia 2009 r., ILPB1/415-977/09-5/IM).

 

Jak wyjaśniła Izba Skarbowa w Bydgoszczy w interpretacji z 17 lipca 2014 r.(ITPBl/415-532a/14/MR) „(…) w przypadku spółki cywilnej przepisy dotyczące amortyzacji stosuje się w odniesieniu do tej spółki, a nie do jej wspólników, bowiem odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych dokonuje spółka, a nie poszczególni jej wspólnicy, dlatego też, aby środek trwały mógł podlegać amortyzacji w spółce cywilnej, musi wchodzić w skład wspólnego majątku wspólników tej spółki. (…).”

 

Aby pojazd mógł być amortyzowany, musi być przedmiotem współwłasności łącznej wspólników spółki cywilnej. Nie wystarcza okoliczność, że wszyscy wspólnicy są jego współwłaścicielami (współwłasność w częściach ułamkowych).

 

W przedstawionym stanie faktycznym wspólnik spółki cywilnej oddał samochód do używania spółce cywilnej na podstawie umowy użyczenia. Właścicielem samochodu pozostaje zatem wspólnik, a spółka cywilna nie może zaliczyć tego pojazdu do środków trwałych i amortyzować go. Gdyby wspólnik wniósł aportem do spółki cywilnej nie prawo własności pojazdu, lecz prawo do jego używania, amortyzowanie tego samochodu przez spółkę cywilną również nie byłoby możliwe. Prawo własności pojazdu pozostałoby przy wspólniku, a nie przysługiwało na zasadach własności łącznej wszystkim wspólnikom spółki cywilnej.

 

Więcej w Rzeczpospolitej z 13 października 2014 r.