Spółka zarządza i administruje lokalami gminnymi, zarówno mieszkalnymi, jak i użytkowymi. Jej przychodem są uzyskiwane z tego tytułu czynsze.

 

Do połowy 2011 r. jeden z zarządzanych przez nią lokali miał charakter użytkowo-mieszkalny. Dwie kondygnacje wynajmowało przedszkole niepubliczne, a na drugiej znajdowały się dwa mieszkania. W grudniu 2012 r. burmistrz podjął decyzję o zmianie sposobu użytkowania budynku. Część użytkowa została zaadaptowana na cele mieszkalne i podzielona na mieszkania. Lokatorzy, którzy je otrzymali, dobrowolnie – jak twierdzi spółka – wyrazili zgodę na udział w kosztach przerobienia wspólnych instalacji: elektrycznej, centralnego ogrzewania i wodno-kanalizacyjnej. Dokonali na rzecz spółki wpłat po 5 tys. zł. Instalacje wewnątrz lokali rozprowadzili poszczególni lokatorzy we własnym zakresie i na własny koszt. Spółka udokumentowała otrzymaną wpłatę w formie faktury VAT, naliczając 23-proc. podatek.

 

Czynsz za lokale mieszkalne, ustalany na podstawie metrażu, jest zwolniony z VAT. Za wodę i ścieki spółka wystawia odrębne faktury, a ogrzewanie pomieszczeń leży w gestii lokatorów. W związku z pracami budowlanymi spółka nie odliczyła VAT, przewidując, że będą one służyły czynnościom zwolnionym z VAT.

 

Spółka zadała pytanie, czy prawidłowo zastosowała stawkę VAT w wysokości 23 proc. do dokonanych przez lokatorów wpłat na poczet prac remontowych. Pytała też o słuszność braku odliczenia VAT od zakupu materiałów i usług w związku z realizacją inwestycji. Jej zdaniem prawidłowo nie odliczyła podatku, ale obciążenie podatkiem wpłat przyszłych lokatorów było błędne.

 

Izba Skarbowa w Bydgoszczy (nr interpretacji: ITPP1/443-621/14/KM) podzieliła to stanowisko, uznając, że udział w kosztach remontu jest formą finansowania inwestycji, a nie wynagrodzeniem za towar lub usługę spółki na rzecz wpłacającego tę kwotę.

 

– Z wniosku nie wynika, że wpłacone kwoty partycypacji mają związek z wysokością czynszu za najem lokali mieszkalnych, czy też dotyczą wykonania instalacji wewnątrz konkretnego lokalu. Jednocześnie w tym przypadku nie dochodzi do przeniesienia prawa własności lokalu mieszkalnego na rzecz najemcy, bowiem właścicielem lokalu w czasie trwania umowy najmu pozostaje gmina – tłumaczyła izba.

 

– Z tych też względów otrzymane kwoty wpłat od przyszłych lokatorów będących najemcami mieszkań stanowiących własność gminy nie mają związku z dostawą towarów, o której mowa w art. 7 ustawy o PIT, jak również ze świadczeniem usług, o którym mowa w art. 8 cyt. ustawy. W konsekwencji powyższego czynność określona jako „udział w kosztach przerobienia wspólnych instalacji” nie podlega opodatkowaniu – stwierdził organ podatkowy.

 

Więcej w Rzeczpospolitej z 21 października 2014 r.