Sformułowanie to kojarzymy też z przenoszeniem biznesu za granicę w celu skorzystania z przywilejów podatkowych oferowanych przez lokalne systemy podatkowe bądź z preferencyjnych zasad opodatkowania wynikających z określonej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. A przecież swoją sytuację podatkową można poprawić także dzięki wykorzystaniu – często jasnych i niebudzących sporów interpretacyjnych – regulacji rodzimego systemu. Przykładowo, zgodnie z generalną zasadą wynikającą z przepisów ustawy o CIT rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy. Podatnicy mają jednak możliwość wyboru roku podatkowego niepokrywającego się z rokiem kalendarzowym.

 

W tym celu powinni wprowadzić odpowiednie zapisy w statucie bądź umowie spółki oraz zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego o wyborze „niestandardowego” roku podatkowego. Muszą to zrobić w terminie 30 dni od rozpoczęcia działalności.

 

W przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności pierwszy rok podatkowy trwa od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego albo do ostatniego dnia wybranego roku podatkowego, nie dłużej jednak niż 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych.

 

Od tej zasady przewidziano wyjątek. Jeżeli działalność gospodarcza zostanie podjęta po raz pierwszy w drugiej połowie roku kalendarzowego, a jako rok podatkowy wybrano rok pokrywający się z rokiem kalendarzowym, to pierwszy rok podatkowy może trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rozpoczęto działalność.

 

Za pierwszy po zmianie rok podatkowy uważa się okres od pierwszego miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do końca roku podatkowego nowo przyjętego. Przy czym okres ten nie może być krótszy niż 12 i dłuższy niż 23 kolejne miesiące kalendarzowe.

 

Zmiana roku podatkowego może posłużyć jako narzędzie optymalizacji w przypadku sezonowości uzyskiwanych dochodów. Wyobraźmy sobie, że przez określoną część roku podmiot osiąga zyski, natomiast przez pozostałą część roku podmiot jest „na stracie” bądź uzyskuje relatywnie niskie dochody. Zmiana roku podatkowego może zoptymalizować przepływy pieniężne. Zaliczki na podatek dochodowy firma zaczyna płacić dopiero pod koniec odpowiednio dobranego roku podatkowego.

 

Zmiana roku podatkowego może okazać się również korzystna w sytuacji, gdy zbliża się koniec okresu, w którym można rozliczyć dla celów podatkowych stratę podatkową poniesioną w przeszłości.

 

Przepisy o długości roku podatkowego można również wykorzystać w sytuacji, gdy zbliża się moment, od którego zaczną obowiązywać niekorzystne dla podatnika przepisy podatkowe. W takiej sytuacji czasowe wydłużenie roku podatkowego umożliwia korzystanie z dotychczasowego brzmienia przepisów do końca przedłużonego roku podatkowego.

 

Więcej w Rzeczpospolitej z 23 października 2014 r.