Jeżeli polski podatnik świadczy usługi polegające na przyjmowaniu towarów, umieszczaniu ich na odpowiednich półkach, przechowywaniu oraz pakowaniu, wydawaniu ich klientowi, ładowaniu oraz ich rozładunku i wykonuje je na rzecz podmiotów, które nie mają w Polsce ani siedziby, ani stałego miejsca prowadzenia działalności, to mogą one być obciążone podatkiem za granicą. Istotne znaczenie mają zapisy umowy łączącej strony oraz faktyczny charakter i zakres czynności – czytamy w Rzeczpospolitej
We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej podatnik wskazał, że prowadzi działalność w zakresie usług logistycznych, które obejmują m.in. pozyskiwanie materiałów, kontrolę jakości produktów, pakowanie komponentów w zestawy, a także dystrybucję. W ramach swojej działalności wnioskodawca oferuje kontrahentom mającym siedzibę w innych krajach Unii Europejskiej oraz w państwach trzecich kompleksową usługę magazynowania towarów.
Usługa taka obejmuje m.in. przyjmowanie towarów do magazynu i umieszczanie ich na odpowiednich półkach magazynowych, przechowywanie oraz pakowanie towarów, a także wydawanie ich klientowi. Usługi świadczone przez podatnika obejmują również ładowanie towarów oraz ich rozładunek.
Wnioskodawca wskazał także, że w odniesieniu do usług świadczonych na rzecz podmiotów mających siedzibę na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej lub poza nią miejsce opodatkowania powinno zostać ustalone zgodnie z ogólną regułą zawartą w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, tj. w miejscu siedziby usługobiorcy.
Z takim stanowiskiem nie zgodziła się Izba Skarbowa w Poznaniu. W wydanej interpretacji z 16 września 2014 r. (ILPP2/443-452/10/14-S/EWW) stwierdziła, że usługi magazynowania to usługi związane z nieruchomością. Budynek magazynowy, w którym podatnik świadczy swoje usługi, jest położony na terytorium Polski, wobec czego – zdaniem organu – świadczenie powinno być również opodatkowane w Polsce.
W wyniku uruchomionej procedury odwoławczej NSA za zasadne uznał zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego i skierowania pytania prejudycjalnego do Trybunału Sprawiedliwości UE w zakresie rozstrzygnięcia, czy kompleksowe usługi magazynowania są usługami związanymi z nieruchomością (a zatem czy powinny być opodatkowane w miejscu położenia nieruchomości) czy też powinny być opodatkowane zgodnie z zasadami ogólnymi (tj. w miejscu siedziby usługobiorcy).
TSUE w wyroku z 27 czerwca 2013 r. (C-155/12) wyjaśnił, że w przypadku usług związanych z nieruchomościami przedmiotem świadczenia usług jest właśnie dana nieruchomość. Dzieje się tak w szczególności, gdy nieruchomość jest centralnym i nieodzownym elementem takiego świadczenia.
TSUE wyjaśnił dalej, że gdy usługobiorca nie ma prawa wstępu do nieruchomości lub jej części, w której magazynowane są towary, a także gdy usługobiorcy nie jest przyznane prawo używania całości lub części wyraźnie określonej nieruchomości, to usługi takie nie mogą być opodatkowane w miejscu jej położenia.
Po analizie stanu faktycznego opisanego przez pryzmat przesłanek wskazanych przez TSUE oraz uwzględniając wyroki NSA (wyrok z 2 kwietnia 2014 r., IFSK1786/13) i WSA (wyrok WSA w Łodzi z 25 listopada 2010 r., I SA/Łd 1090/10), Izba Skarbowa w Poznaniu stwierdziła, że usługi magazynowania świadczone na rzecz podmiotu nieposiadającego w Polsce ani siedziby, ani stałego miejsca prowadzenia działalności, powinny być opodatkowane w państwie siedziby nabywcy tych usług (czyli zgodnie z zasadą ogólną).
Więcej w Rzeczpospolitej z 24 października 2014 r.