Tak – odpowiada dziennik „Rz”. Ponieważ jest to pierwsza niezdolność pracownika do pracy w 2014 r., to przysługuje mu wynagrodzenie za czas choroby wypłacane i finansowane przez pracodawcę na podstawie art. 92 kodeksu pracy. Wynagrodzenie to oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego określonych w ustawie o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Dlatego podstawę tzw. wynagrodzenia chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy.

 

W przedstawionym stanie faktycznym należy przyjąć przeciętne miesięczne wynagrodzenie pracownika za okres od października 2013 r. do września 2014 r. Należy do niego doliczyć 1/12 kwoty uzupełnionego dodatkowego wynagrodzenia rocznego wypłaconego za 2013 r. W podstawie uwzględnia się bowiem składniki wynagrodzenia, które są oskładkowane i zmniejszane z powodu usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy.

ZUS w komentarzu do wymienionej ustawy (zamieszczonym na swojej stronie internetowej) wyjaśnił, że dodatkowe wynagrodzenie roczne może być uzupełnione z zastosowaniem metody przewidzianej dla zmiennych albo stałych składników wynagrodzenia. Zgodnie z pierwszą metodą kwotę otrzymanego składnika rocznego, po pomniejszeniu o kwotę potrąconych składek (na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe finansowanych przez pracownika), dzieli się przez liczbę dni przepracowanych w roku kalendarzowym oraz mnoży przez liczbę dni, którą pracownik przepracowałby w roku kalendarzowym. Według drugiej metody trzynastka może być przyjęta w kwocie, którą pracownik otrzymałby, gdyby w danym roku kalendarzowym nie chorował. Stanowiłaby kwotę równą 8,5 proc. sumy pełnego wynagrodzenia, które pracownik uzyskałby w ciągu roku kalendarzowego, za który przysługuje to wynagrodzenie.

 

Więcej w Rzeczpospolitej z 28 października 2014 r.