Jak odpowiada „DGP” – spółka musi uwzględnić rabat zawarty w cenie towaru. Wynika to z art. 28 ust. 2 ustawy o rachunkowości. Zgodnie z tym przepisem elementem ustalania ceny nabycia jest obniżenie ceny zakupu m.in. o rabaty, opusty oraz inne podobne zmniejszenia i odzyski. Takie postępowanie jest właściwe bez względu na to, czy rabat został uwzględniony w sprzedaży, czy w późniejszym czasie poprzez wystawienie faktury korygującej. Otrzymanie faktury korygującej można więc ująć w księgach rachunkowych zapisem: strona Wn konta 202 – Rozrachunki z dostawcami – wartość brutto, strona Ma konta 300 – Rozliczenie zakupu – wartość netto, strona Ma konta 225 – Rozliczenie VAT naliczonego. Natomiast obniżkę wartości towarów należy ująć następująco – wartość netto: strona Wn konta 300 – Rozliczenie zakupu, strona Ma konto 330 – Towary.

 

Taka ewidencja dotyczy jednak sytuacji, gdy sprzedawca udziela obniżki ceny w formie rabatu dopiero po wystawieniu faktury i wydaniu towarów. Wówczas bowiem – zgodnie z obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. art. 2o6j ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT wystawia się fakturę korygującą. W przeciwnym razie, gdy rabat uwzględniony jest już w pierwotnej fakturze, towar ewidencjonuje się już we właściwej kwocie.

 

Ewidencja księgowa w takim przypadku przebiega następująco:

1. Otrzymana faktura z ceną po obniżce: strona Wn konta 300 – Rozliczenie zakupu – wartość netto, strona Wn konta 225 – Rozliczenie VAT naliczonego – wartość podatku naliczonego, strona Ma konta 202 – Rozrachunki z dostawcami – wartość brutto;

2. Przyjęcie towarów do magazynu
– wartość netto: strona Wn konta 330
– Towary, strona Ma konta 300 – Rozliczenie zakupu.

 

Dane wymagane dla faktur korygujących określa obecnie art. 106j ust. 2 ustawy o VAT. Wynika z niego, że muszą one – w przeciwieństwie do zwykłych faktur – zawierać wyrazy FAKTURA KORYGUJĄCA albo wyraz KOREKTA. Ponadto powinny zawierać m.in. określone dane z faktury pierwotnej i przyczynę dokonania zmiany.

 

Więcej w Dzienniku Gazecie Prawnej z 3 listopada 2014 r.