Podczas inwentaryzacji stwierdzono niedobory towarów handlowych, które na skutek wysychania zmniejszają swój ciężar. Kiedy można uznać je za ubytki naturalne? W jaki sposób należy ująć w księgach niedobory będące ubytkami naturalnymi? – pyta czytelnik Gazety Podatkowej
Jak odpowiada „GP” – ubytki naturalne to straty wynikające z fizycznych i chemicznych właściwości składników zapasów lub czynności manipulacyjnych, którym są poddawane w czasie obrotu gospodarczego. Zmniejszenie ich ilości, ciężaru lub objętości może być wynikiem np. wysychania, topnienia, rozdrabniania, przelewania, a także następować podczas m.in. przechowywania lub transportu. Kierownik jednostki wyznacza limit ubytków naturalnych stosując jedną z poniższych metod:
• statystyczną, która polega na gromadzeniu danych dotyczących kształtowania się rzeczywistych ubytków naturalnych oraz wyprowadzeniu na podstawie analizy tych danych wniosków co do wysokości przewidywanej normy ubytku naturalnego dla określonego składnika majątku,
• doświadczalną, w której wnioski co do wysokości normy ubytku naturalnego dla określonego składnika majątku wyprowadza się na podstawie analizy danych zgromadzonych podczas przeprowadzonych badań i pomiarów w rzeczywistych warunkach magazynowania lub obrotu,
• porównawczo-analityczną, gdzie ustalenie limitu ubytków naturalnych odbywa się w oparciu o dane statystyczne oraz informacje zebrane podczas prowadzonych obserwacji o rzeczywistych warunkach obrotu magazynowego i porównanie ich z wynikami badań laboratoryjnych i danymi uzyskanymi z innych źródeł lub limitami ubytków naturalnych składników majątku, które charakteryzują się podobnymi właściwościami.
Ubytki naturalne, które mieszczą się w granicach ustalonej normy uznawane są za niedobory niezawinione, z uwagi na to, że powstają na skutek działania okoliczności, którym nie można zapobiec. Trzeba pamiętać, że ubytki naturalne powinny być ustalane po dokonaniu ewentualnej kompensaty nadwyżek i niedoborów inwetaryzacyjnych. Ujęcie ubytków naturalnych uznanych za niedobory niezawinione może przebiegać zapisami:
1. Niedobór towarów stwierdzony podczas inwentaryzacji:
– Wn konto 24 „Pozostałe rozrachunki” (w analityce: Rozliczenie niedoborów),
– Ma konto 33 „Towary”.
2. Wyksięgowania ewentualnych odchyleń od cen ewidencyjnych:
– Wn/Ma konto 34 „Odchylenia od cen ewidencyjnych towarów”,
– Ma/Wn konto 24 „Pozostałe rozrachunki” (w analityce: Rozliczenie niedoborów).
3. Rozliczenie niedoborów uznanych za ubytki naturalne mieszczące się w wyznaczonych limitach:
– Wn konto 73-1 „Wartość sprzedanych towarów w cenach zakupu (nabycia)”,
– Ma konto 24 „Pozostałe rozrachunki” (w analityce: Rozliczenie niedoborów).
Więcej w Gazecie Podatkowej z 27 listopada 2014 r.