Gdy darowizna znaku towarowego nie ma związku z potrzebami prowadzonej przez darczyńcę działalności gospodarczej, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Powstaje więc pytanie, jak ustalić podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 293 ust. 5 ustawy o VAT w przypadku świadczenia usług, o których mowa w jej art. 8 ust. 2, podstawą opodatkowania jest koszt świadczenia tych usług poniesiony przez podatnika.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie precyzuje przy tym, co należy rozumieć pod pojęciem kosztu świadczenia usługi poniesionego przez podatnika. Kierując się wykładnią językową, uzupełnioną o wykładnię celowościową, należałoby zatem uznać, że podstawa Opodatkowania nieodpłatnego świadczenia usługi powinna być zgodna z rzeczywistym kosztem jej wyświadczenia. Stanowisko takie prezentowane jest nie tylko przez przedstawicieli doktryny prawa podatkowego, ale także przez organy podatkowe.
Podkreśla się, że cechą charakterystyczną dla ustalania podstawy opodatkowania w przypadku świadczenia usług objętych normą art. 8 ust. 2 ustawy o VAT jest to, iż istotny jest faktycznie poniesiony koszt świadczenia usługi, a nie cena tynkowa takiej usługi. Ustalając więc podstawę opodatkowania usługi polegającej na nieodpłatnym jej świadczeniu, należy wziąć pod uwagę koszty, jakie faktycznie poniósł świadczeniodawca w celu wytworzenia i przekazania znaku towarowego będącego przedmiotem nieodpłatnego świadczenia.

Co zatem należy uwzględnić podczas ustalania podstawy opodatkowania usługi polegającej na przekazaniu w formie darowizny znaku słowno-graficznego? Otóż jedynie koszty faktycznie poniesione przez podatnika w celu wytworzenia i rejestracji tego znaku, które dawały prawo do odliczenia podatku naliczonego. Wskutek tego podstawą opodatkowania będzie kwota będąca sumą kosztów poniesionych w przeszłości, a także związanych z wytworzeniem znaku słowno-graficznego, w tym z ustanowieniem prawa ochronnego. Do tak ustalonej podstawy opodatkowania nie wlicza się kosztów związanych z całokształtem działalności gospodarczej podatnika, a zwłaszcza takich kosztów, które miały miejsce już po rejestracji znaku słowno-graficznego. Jednocześnie, jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione, to należy je uwzględnić w podstawie opodatkowania według cen zakupu. Zdaniem Izby Skarbowej w Poznaniu (interpretacja z 14 sierpnia 2013 r., ILPP2/443-590/13-3/PR) podstawą opodatkowania w przypadku darowizny znaku towarowego będą, zgodnie z art. 29 ust. 12 ustawy o VAT, koszty świadczenia tej usługi rzeczywiście poniesione przez podatnika, takie jak koszty zaprojektowania znaku, koszty rejestracji znaku, koszty obsługi związanej z rejestracją znaku. Taki sposób rozumowania podzieliła Izba Skarbowa w Warszawie w interpretacji z 29 marca 2012 r. (IPPP2/443-56/12-2/IG). Uznała ona, że „W przypadku uznania, iż w przedstawionym zdarzeniu przyszłym dochodzi jednak do odpłatnego świadczenia usług, opodatkowanego na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, podstawą prawną do ustalenia podstawy opodatkowania winien być art. 29 ust. 12 ustawy o VAT „. Kosztem tym będzie więc koszt wytworzenia znaku.

Więcej w Rzeczpospolitej z 10 grudnia 2014 r.