Z wnioskiem o wydanie interpretacji wystąpił podatnik będący spółką produkcyjną. W związku ze specyfiką pracy w spółce istnieje ryzyko wystąpienia nieprzewidzianych zdarzeń i wypadków przy pracy, które mogą się zdarzyć poza godzinami pracy kadry kierowniczej spółki (np. awarii maszyn). Dlatego aby zapewnić możliwość szybkiej reakcji w tego rodzaju sytuacjach, ustalono, że określony krąg personelu (zarząd, dyrektorzy, główny księgowy itp.) zostanie zobowiązany do pozostawania do dyspozycji pracodawcy poza godzinami pracy. Pracownicy ci muszą mieć możliwość stałego kontaktu z zakładem produkcyjnym oraz natychmiastowego dotarcia na teren zakładu. Dlatego wnioskodawca oddaje do dyspozycji kluczowego personelu samochody osobowe.

W celu nadzoru nad wykorzystaniem samochodów służbowych każdorazowy przejazd samochodem służbowym jest potwierdzony w prowadzonej przez wnioskodawcę ewidencji przebiegu pojazdu. Weryfikacja zapisów w ewidencji pozwala wykluczyć użycie samochodów służbowych do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika. Spółka podkreśliła, że zapewnienie ciągłości działalności podmiotu oraz ograniczenie wszelkich ryzyk wpływających na zakłócenia w funkcjonowaniu spółki (co wiąże się z generowaniem dodatkowych kosztów lub ograniczeniem przychodów) jest nadrzędnym celem działalności podmiotów gospodarczych. W związku z tym w ocenie spółki celowe i racjonalnie uzasadnione jest ponoszenie dodatkowych kosztów na zapewnienie mobilności kluczowego personelu poprzez zapewnienie dostępu do samochodu służbowego poza siedzibą spółki. Wnioskodawca wskazał także, że w godzinach pracy pojazdy, jeżeli nie są wykorzystywane w celu wykonania obowiązków służbowych poza siedzibą spółki (np. delegacje), są parkowane na parkingu w siedzibie spółki – nie są garażowane. Po godzinach pracy pojazdy wykorzystywane przez kluczowy personel są parkowane w pobliżu miejsca zamieszkania tych osób.

W ocenie wnioskodawcy przedstawiony sposób wykorzystania samochodów osobowych przez pracowników należy uznać za wykorzystywanie samochodów wyłącznie dla celów działalności gospodarczej, co skutkuje możliwością odliczenia 100 proc. VAT od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi.

Izba Skarbowa w Łodzi w interpretacji z 24 października 2014 r. (IPTPP4/443-586/14-4/0S) uznała, że podatnikowi przysługuje tylko ograniczone prawo do odliczenia VAT. Organ argumentował, że zapewnienie pracownikom możliwości dojazdu z domu do pracy należy traktować jako udogodnienie dla pracownika i w konsekwencji brak jest związku z prowadzoną przez spółkę działalnością gospodarczą.

Więcej w Rzeczpospolitej z 19 grudnia 2014 r.