Osobie z orzeczeniem o III grupie inwalidzkiej przysługują dodatkowe uprawnienia pracownicze. Zgodnie z art. 62 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych osoby, które przed 1 stycznia 1998 r. zostały zaliczone przez komisję lekarską ds. inwalidztwa i zatrudnienia do jednej z grup inwalidów, są osobami niepełnosprawnymi w rozumieniu ustawy, jeżeli przed tą datą orzeczenie o zaliczeniu do jednej z grup inwalidów nie utraciło mocy – czytamy w Rzeczpospolitej
I tak:
• orzeczenie o zaliczeniu do I grupy inwalidów traktowane jest na równi z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
• orzeczenie o zaliczeniu do II grupy inwalidów traktowane jest na równi z orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności;
• orzeczenie o zaliczeniu do III grupy inwalidów traktowane jest na równi z orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności.
Oznacza to, że osoby z orzeczeniem o III grupie inwalidzkiej uznawane są za osoby z lekkim stopniem niepełnosprawności, pod warunkiem że orzeczenie o grupie inwalidzkiej zostało wydane przed 1 stycznia 1998 r.
Takiej osobie przysługują następujące dodatkowe uprawnienia pracownicze:
• prawo do dodatkowej przerwy w pracy (15 minut) – art. 17 ustawy o rehabilitacji,
• sztywne normy czasu pracy (8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo), bez uwzględniania „zasady przeciętności” – art. 15 ust. 1 ustawy o rehabilitacji,
• zakaz pracy w godzinach nadliczbowych – art. 15 ust. 3 ustawy o rehabilitacji,
• zakaz pracy w porze nocnej – art. 15 ust. 3 ustawy o rehabilitacji.
Więcej w Dzienniku Gazecie Prawnej z 19 lutego 2015 r.