Tak – odpowiada dziennik „Rz”. Ale tylko od części zadłużenia nieprzekraczającej trzykrotności wartości kapitału zakładowego określonej na dzień zapłaty. Organy podatkowe bowiem uznają, że weksle są formą papierów wartościowych o charakterze dłużnym. Oznacza to, że podlegają ograniczeniom zawartym w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o CIT. W tej sytuacji wysokość kosztów podlegających odliczeniu zależy od wysokości kapitału zakładowego spółki oraz od udziałów posiadanych przez wspólnika.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o CIT kosztem nie mogą być odsetki od pożyczek udzielonych spółce przez jej wspólnika posiadającego co najmniej 25 proc. udziałów, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec wspólników posiadających co najmniej 25 proc. udziałów osiągnie łącznie trzykrotność wartości jej kapitału zakładowego – w części, w jakiej pożyczka przekracza tę wartość zadłużenia określoną na dzień zapłaty odsetek.

Samo wyróżnienie kategorii papierów wartościowych o charakterze dłużnym nie ma charakteru prawnego i jest pojęciem czysto ekonomicznym. Papiery te mają różnorodne nazewnictwo, co wynika z różnych podstaw prawnych, jednak ich funkcja jest taka sama. Wszystkie mają służyć m.in. pozyskaniu kapitału przez emitenta i odpowiednim ulokowaniu nadwyżek finansowych. Innymi słowy, emisja dłużnych papierów wartościowych jest jedną z metod pozyskania zewnętrznych źródeł finansowania działalności przedsiębiorstwa. Do papierów wartościowych o charakterze dłużnym należą m.in. weksle.

Oznacza to, że kosztem podatkowym może być wartość odsetek od kwoty zadłużenia nieprzekraczającej trzykrotności wartości kapitału zakładowego określonej na dzień zapłaty. Do kosztów nie można natomiast zaliczyć odsetek od wartości zadłużenia przekraczającej trzykrotność wartości kapitału.

Więcej w Rzeczpospolitej z 25 lutego 2015 r.