Ustawodawca nałożył na podatników obowiązek złożenia urzędom skarbowym zeznania według ustalonego wzoru o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym (art. 27 ust. 1 ustawy o CIT). Mają na to czas do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie muszą wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku. U podatników CIT rok podatkowy zasadniczo trwa 12 miesięcy i może, ale nie musi, pokrywać się z rokiem kalendarzowym.

Rok podatkowy może również trwać w określonych przypadkach krócej bądź dłużej. Jest to możliwe np. w sytuacji, gdy z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego. Wówczas za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych (art. 8 ust. 6 ustawy o CIT). Taki obowiązek w przypadku likwidacji spółki kapitałowej wynika z art. 12 ust. 2 pkt 6 ustawy o rachunkowości, zgodnie z którym księgi rachunkowe zamyka się na dzień poprzedzający dzień postawienia jednostki w stan likwidacji lub ogłoszenia upadłości. Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o rachunkowości księgi podatkowe otwiera się na dzień rozpoczęcia likwidacji lub ogłoszenia upadłości – w ciągu 15 dni od dnia zaistnienia tych zdarzeń. Nakłada to na spółki obowiązek złożenia dwóch zeznań podatkowych, a gdy likwidacja trwa dłużej niż rok – kolejnych zeznań na koniec każdego roku obrotowego, a następnie na dzień zakończenia likwidacji.

Więcej w Rzeczpospolitej z 30 marca 2015 r.