W ramach swojej działalności gospodarczej podatnik buduje budynki, które następnie przeznacza na wynajem. Pomieszczenia wewnątrz budynku mogą zostać przystosowane do indywidualnych potrzeb najemcy. Zawierając umowy z najemcami, podatnik określa, jakie prace wykończeniowe powinny zostać przeprowadzone w wynajmowanych pomieszczeniach. Koszty związane z wykonaniem prac wykończeniowych są pierwotnie ponoszone przez podatnika (jako wynajmującego). Następnie podatnik otrzymuje zwrot poniesionych nakładów od najemcy. Kwota zwrotu może być ustalona w umowach pomiędzy wynajmującym a najemcą w stałej wysokości (tj. niezależnie od faktycznych wydatków poniesionych przez podatnika na realizację prac wykończeniowych). W związku z tym występują sytuacje, w których kwota otrzymanego od najemcy zwrotu przewyższa poniesione przez podatnika wydatki na przeprowadzenie prac wykończeniowych.

Podatnik powziął wątpliwość, w jaki sposób na potrzeby podatkowe potraktować nadwyżkę zwrotu otrzymanego od najemcy ponad wartość wydatków poniesionych na prace wykończeniowe. W jego ocenie ta nadwyżka powinna korygować wartość początkową środków trwałych (tj. powinna pomniejszać wartość początkową budynku).

Izba Skarbowa w Katowicach w interpretacji z 29 grudnia 2014 r. (IPPBI/1/423-34/14/ZK) nie zgodziła się z takim stanowiskiem. W ocenie organu podatkowego nadwyżka zwrotu otrzymanego od najemcy nad wydatkami poniesionymi przez wynajmującego jest przychodem na ogólnych zasadach (zgodnie z którymi przychodami są w szczególności otrzymane środki pieniężne). Ta nadwyżka nie będzie zatem wpływała na wartość początkową środków trwałych.

Więcej w Rzeczpospolitej z 30 marca 2015 r.