Gdy ZUS podważa umowę, pomóc może sąd

Rzeczpospolita (2015-04-09), autor: Nieznany , oprac.: GR

kwi 10, 2015
Gdy ubezpieczoną z płatnikiem łączy rzeczywisty stosunek pracy, brak jest podstaw do odmowy objęcia jej ubezpieczeniem społecznym jako pracownika na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy systemowej i do odmowy jej ochrony ubezpieczeniowej – czytamy w Rzeczpospolitej
 
ZUS stwierdził w decyzji, że osoba, którą przedsiębiorca zgłosił do ubezpieczeń społecznych jako pracownika, nie podlega tym ubezpieczeniom z tytułu zatrudnienia u tego płatnika. W uzasadnieniu wskazał, że zawarta między stronami umowa o pracę nosiła znamiona czynności prawnej pozornej, o której mowa w art. 83 § 1 kodeksu cywilnego, i w związku z tym nie mogła wywrzeć skutków prawnych w postaci powstania tytułu do ubezpieczeń społecznych. Organ rentowy uznał, że zawarcie tej umowy miało na celu wyłącznie uzyskanie przez kobietę prawa do świadczeń z ubezpieczeń społecznych, a nie faktyczną realizację tej umowy.
Od decyzji odwołał się zarówno płatnik, jak i ubezpieczona. Domagali się zmiany skarżonej decyzji przez orzeczenie, że kobieta podlega obowiązkowym ubezpieczeniom. W odwołaniach wskazali, że zarzut ZUS, iż płatnik przez 12 lat nie zatrudniał pracownika i że stanowisko ubezpieczonej zostało nowo utworzone, był niezasadny. Wynika z niego, że płatnik nie powinien zatrudniać pracowników, aby nie narażać się na zarzut pozorności czynności prawnych. Wskazali ponadto, że ZUS podnosił, iż nie przedstawiono żadnych dokumentów podpisanych przez ubezpieczoną jako pracownika oraz że żaden świadek będący pracownikiem płatnika nie potwierdził świadczenia pracy przez ubezpieczoną. Podnieśli, że w tym zakresie organ rentowy dopuścił się przekroczenia zasady swobodnej oceny dowodów – nie ma bowiem żadnej normy prawnej nakazującej pracodawcy wyposażanie pracownika w uprawnienia do podpisywania dokumentów. Ponadto ubezpieczona wykonywała i wykonuje nadal czynności faktyczne polegające na sprzedaży towarów] załatwiała wiele czynności z kontrahentami pracodawcy.
W odpowiedzi na odwołania ZUS wniósł o ich oddalenie, podtrzymując jednocześnie stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy w Katowicach w wyroku z 19 listopada 2014 r. (X U 1360/14) przyznał rację odwołującym się i zmienił decyzję organu rentowego. Stwierdził, że kobieta podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym z tytułu zawartej umowy o pracę, której nie uznał za pozorną.

Więcej w Rzeczpospolitej z 9 kwietnia 2015 r.