Jak odpowiada ekspert współpracujący z dziennikiem „Rz” – zależy to od rodzaju świadczenia i stwierdzonego naruszenia. Jeżeli ZUS ustali, że wszyscy pracownicy otrzymali zapomogi w równej wysokości, to zwykle nie jest konieczne badanie sytuacji poszczególnych pracowników. Z istoty zapomogi bowiem wynika, że może być wypłacana po równo tylko wtedy, gdy wszyscy pracownicy mają identyczną sytuację socjalną, co jest mało prawdopodobne. Gdyby jednak tak było w rzeczywistości – co jest możliwe w małych zakładach – i taki pracodawca podnosiłby tę okoliczność, to ZUS powinien przeprowadzić szczegółowe postępowanie dowodowe w tym zakresie.

Niestety, ZUS w wielu przypadkach stosuje zasadę globalnego kwestionowania świadczeń bez badania sytuacji poszczególnych pracowników. Jeśli np. z regulaminu funduszu wynika, że sytuacja materialna uprawnionych jest badana przez analizę dochodu pracownika u pracodawcy, a nie dochodu na członka rodziny, często ZUS zaprzestaje dalszego badania sprawy i kwestionuje wszystkie świadczenia rozdzielone według tego kryterium. Tymczasem o wadliwości takiego postępowania świadczy choćby wyrok SN z 8 stycznia 2014 r. (i UK 202/13). SN stwierdził w nim, że dochód brutto na członka rodziny jest właściwym.

Więcej w Rzeczpospolitej z 14 maja 2015 r.