Z pytaniem do IS zwróciła się gmina, która w lipcu 2010 r. sprzedała w drodze przetargu niezabudowaną działkę o powierzchni 0,13 ha, oznaczoną jako grunty rolne. Działka nie była objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ani nie wydano na nią decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W lipcu 2010 r. podpisano akt notarialny. Na okoliczność sprzedaży gmina wystawiła fakturę VAT, a do ceny nabycia nieruchomości doliczyła podatek 22 proc. VAT.

Już po zakupie działki, w listopadzie 2010 r., właściciele otrzymali decyzję o warunkach zabudowy. Na działce stoi-obecnie dom, w którym mieszka nabywca.

W grudniu 2014 r. właściciel działki zwrócił się jednak z wnioskiem do urzędu gminy o zwrot jego zdaniem bezpodstawnie naliczonego i pobranego podatku.

Gmina zapytała, czy w opisanej sytuacji sprzedaż nieruchomości jest zwolniona z VAT, czy też stanowi sprzedaż opodatkowaną. Jej zdaniem w stanie prawnym obowiązującym w 2010 r. dostawa działki stanowiła sprzedaż opodatkowaną VAT, gdyż jej przedmiotem był grunt przeznaczony pod zabudowę.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 23 kwietnia (IBPP1/4512-37/15/AW), uznał stanowisko gminy za nieprawidłowe. Zaznaczył, że gmina jako jednostka samorządu terytorialnego, posiadająca osobowość prawną jest podatnikiem VAT w zakresie czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Dostawa nieruchomości jako czynność cywilnoprawna była więc dokonana przez wnioskodawcę jako podatnika VAT, spełniając definicję dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o VAT jako czynności podlegającej opodatkowaniu. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT od podatku zwolniona jest dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Opodatkowaniu podlegają zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane. W przypadku gruntów niezabudowanych opodatkowane są tylko tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione z VAT.

By określić, czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę, należy się odwołać do przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy charakter danego terenu wyznacza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W przypadku jego braku określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy. Lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, a sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w decyzji o warunkach zabudowy.

Jeżeli dla danego terenu nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego lub nie wydano decyzji o warunkach zabudowy, dla podstawy wymiaru VAT wiążące są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

Dyrektor izby skarbowej stwierdził, że w sytuacji, gdy dla danego gruntu nie było w dacie jego dostawy planu zagospodarowania ani nie została wydana dla niego decyzja o warunkach zabudowy, o przeznaczeniu nieruchomości stanowi ewidencja gruntów i budynków. Przedmiotowa działka została w niej sklasyfikowana jako grunty rolne. Oznacza to, że dostawa gruntu korzystała ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Więcej w Rzeczpospolitej z 19 maja 2015 r.